تأثیر آگاهی بخشی در مورد نحوه جراحی و جزئیات درمان بر میزان درد و اضطراب بیماران دریافت کننده ایمپلنت های دندانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات دندانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ایران.
2 دندانپزشک، اصفهان، ایران.
3 استاد، گروه پریودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات ایمپلنت های دندانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ایران.
4 دانشیار، گروه پریودنتیکس، دانشکده دندانپزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات ایمپلنت های دندانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ایران.
doi
10.22038/jmds.2022.57757.2049چکیده
مقدمه: با توجه به افزایش روز افزون جراحی ایمپلنت، این مطالعه به منظور تعیین تأثیر اطلاع رسانی به بیمار در مورد نحوه جراحی ایمپلنت و جزئیات درمان، بر میزان درد و اضطراب بیماران حین جراحی انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه ی مداخله ای، شدت اضطراب بیماران در ابتدا با تکمیل پرسشنامه اضطراب DAS-R (Dental Anxiety Scale Revised) تعیین و سپس بیمارانی که میزان اضطراب در حد متوسط و زیاد داشتند، وارد مطالعه شدند. 22 بیمار واجد شرایط به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. درگروه مداخله قبل از درمان، جزییات و چگونگی درمان با استفاده از یک پمفلت بیان شد و در گروه کنترل، از ذکر جزییات جراحی خودداری شد. در بررسی شدت اضطراب قبل و حین عمل از شاخص SA (State Anxiety) استفاده شد. شدت درد حین و یک هفته بعد از عمل با استفاده از شاخص VAS (Visual Analogue scale) بررسی گردید. رضایتمندی بیماران از روند درمان و همچنین رضایتمندی دندانپزشک از نظر راحتی کار یک هفته بعد در دو گروه تعیین و مقایسه گردید. یافته ها به وسیله ی آزمون های آماری تی، من ویتنی، تی زوجی و همچنین ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: میانگین اضطراب قبل و حین عمل و درد حین کار و بعد از کار بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (P-value محاسبه شده به ترتیب 49/0، 57/0، 65/0، 51/0). سهولت کار دندانپزشک (193/0P-value=) و رضایت بیماران از فرآیند (611/0P-value=) نیز بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.نتیجه گیری: از نظر آماری تفاوتی در شاخص های بررسی شده بین گروه مداخله و کنترل دیده نشد، اما در هر دو گروه میزان اضطراب تجربه شده از اضطراب پیش بینی شده کم تر بود.
