شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقای اثربخشی رهبری مدیران پردیسهای دانشگاه فرهنگیان (مطالعة کیفی)
نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران،
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر ارتقای اثربخشی رهبری مدیران پردیسهای دانشگاه فرهنگیان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، نوع دادهها کیفی از نوع اکتشافی و شیوة پژوهش تحلیل محتوا بود. دادهها از طریق مصاحبة نیمهساختمند و مطالعة ادبیات و پیشینه، گردآوری و اعتبار آن از روش تأییدپذیری صورت پذیرفت. مشارکتکنندگان بر اساس قاعده و اصل اشباع نظری 23 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. تحلیل محتوا طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی به کمک نرمافزار تحلیل دادههای کیفی MAXQDA، استخراج و تحلیل انجام شد. طبق یافتهها، مقولهها و عوامل اصلی و فرعی مؤثر بر ارتقای اثربخشی رهبری مدیران پردیسهای دانشگاه فرهنگیان از نگاه مشارکتکنندگان در مصاحبهها و سایر منابع مطالعاتی تشخیص و طبقهبندی شد که شامل: 1. عوامل درونسازمانی پردیس دانشگاهی (5 مقوله، ویژگیهای سازمانی پردیس، قابلیتهای مدیر پردیس، قابلیتهای کارکنان، استادان و دانشجویان)؛ 2. عوامل برونسازمانی درسطح محلی (2 مقوله، عوامل فرهنگی و سیاسی محیط محلی، عوامل اقتصادی – اجتماعی جامعة محلی)، 3. عوامل برونسازمانی سطح ملی (4 مقوله، سیاستها و فلسفة کلی نظام در قبال دانشگاه فرهنگیان، قوانین و مقررات آموزش عالی، قوانین وزارت آموزش و پرورش، حوزة ستادی دانشگاه فرهنگیان)؛ 4. عامل برونسازمانی در سطح بینالمللی (1 مقوله، مأموریتهای بینالمللی دانشگاه)، 5. عوامل زمینهای (تسهیلگر) (3 مقوله، تمهید و تأمین زیرساختها، وضعیت جغرافیای محل استقرار، استقلال پردیس دانشگاهی) است.