سبک نثر در افسانه های عامیانة مکتوب

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی‌تهران

2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22103/jll.2018.2172
چکیده

ادبیات عامیانه، در نقد ادبی جایگاه ویژه­ای دارد و بررسی آن، دستاوردهای قابل توجهی در عرصۀ مطالعات زبانی، ادبی و محتوایی ازجمله اطلاعات تاریخی، فرهنگی و جامعه­شناختی دارد. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی بر اساس مطالعه و بررسی بیست افسانۀ منثور مکتوب عامیانه و استخراج شواهد از این متون، برآن است که ویژگی­های نثر آن­ها را بررسی کند. با مطالعۀ این افسانه­ها به این نتیجه می­رسیم که ویژگی­هایی که در پی می­آید، قدر مشترک همۀ آن­هاست: سادگی، روانی و نزدیک بودن به گفتار، کلیشه­ای و یکسان بودن نثر، کوتاهی جمله‌ها، کاربرد فراوان جمله‌های وصفی، کاربرد واژگان، تعابیر و اصطلاحات عامه، جابه­جایی ارکان جمله، کاربرد عناصر سبکی کهن، وجود اشکالات زبانی و کاربردهای نادرست زبانی، کاربرد نادرست برخی تعابیر و کلمات، ادبی و شاعرانه شدن نثر در خلال سبک و سیاق عامیانه در برخی صحنه­ها، کاربرد فراوان کنایات، ضرب­المثل­ها، گزاره‌های قالبی، دشنام­ها، تهدیدها، نفرین­ها و سوگندها، دعا، تصدق و تحسین.