سبک نثر در افسانه های عامیانة مکتوب
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمیتهران
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22103/jll.2018.2172چکیده
ادبیات عامیانه، در نقد ادبی جایگاه ویژهای دارد و بررسی آن، دستاوردهای قابل توجهی در عرصۀ مطالعات زبانی، ادبی و محتوایی ازجمله اطلاعات تاریخی، فرهنگی و جامعهشناختی دارد. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی بر اساس مطالعه و بررسی بیست افسانۀ منثور مکتوب عامیانه و استخراج شواهد از این متون، برآن است که ویژگیهای نثر آنها را بررسی کند. با مطالعۀ این افسانهها به این نتیجه میرسیم که ویژگیهایی که در پی میآید، قدر مشترک همۀ آنهاست: سادگی، روانی و نزدیک بودن به گفتار، کلیشهای و یکسان بودن نثر، کوتاهی جملهها، کاربرد فراوان جملههای وصفی، کاربرد واژگان، تعابیر و اصطلاحات عامه، جابهجایی ارکان جمله، کاربرد عناصر سبکی کهن، وجود اشکالات زبانی و کاربردهای نادرست زبانی، کاربرد نادرست برخی تعابیر و کلمات، ادبی و شاعرانه شدن نثر در خلال سبک و سیاق عامیانه در برخی صحنهها، کاربرد فراوان کنایات، ضربالمثلها، گزارههای قالبی، دشنامها، تهدیدها، نفرینها و سوگندها، دعا، تصدق و تحسین.