نظریه رخداد آلن بدیو و تأثیر گفتمان انقلاب اسلامی در معرفتشناسی قدرت
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی دانشگاه شیراز
2 استادیار روابط بینالملل دانشگاه عالی دفاع ملی
doi
10.22084/rjir.2025.30796.3904چکیده
هدف: یکی از حوزههای مرتبط با فهم مبنایی قدرت نرم در عصر جدید، معرفتشناسی قدرت است که در عصر جدید زمینههای فکری جدیدی را ایجاد نموده است. در شکلگیری این زمینههای فکری، برخی رخدادهای سیاسی بسیار تأثیرگذار بوده است و وقوع انقلاب اسلامی، از جمله این رخدادهای سیاسی بزرگ بود. بر این اساس فهم تأثیرات انقلاب اسلامی بر منظومه معرفتی قدرت در نظام بینالملل هدف اصلی این مقاله میباشد. روششناسی پژوهش: اگر چه در انجام این پژوهش از رویکرد تطبیق نظریه بر مورد (تطبیق رویکرد آلن بدیو بر یافتههای پژوهش) استفاده میشود؛ اما برای پیشبرد این رویکرد، از روش توصیفی/ تحلیلی بهرهگیری میشود تا تفهم ریشهای تأثیرات مهم انقلاب اسلامی بر معادلات قدرت در نظام بینالملل معنا پیدا کند یافتهها: یافتههای کلیدی این پژوهش نشانگر آن است که مطابق نظریه رخداد آلن بدیو، گفتمان انقلاب اسلامی سعی نمود عنصر/ عناصر پنهان در معرفتشناسی قدرت را بازیابی نماید. این عناصر مبتنی بر مواردی چون «تحقق گفتمان عدالت به جای سلطه»، «تحقق امتمحوری در عین دولتباوری»، «نگرش شبکهای به قدرت به جای رویکرد سلسلهمراتبی به قدرت» و « تحقق فرهنگ معنویت به جای تفکرات مادهگرایی و فایدهگرایی غربی» بود. نتیجهگیری: آلن بدیو برای تشریح فرآیند خروج فلسفه سیاست از یک روند غالب و یکنواخت، از مفهومی با عنوان رخداد بهره میگیرد تا فلسفه سیاست را مجددا به حقیقت رهنمون سازد. این پژوهش نتیجه میگیرد که چگونه انقلاب اسلامی چون رخدادی در عالم فلسفه سیاست، سعی نموده از بدو پیروزی تا به امروز، حقیقت جدیدی در عرصه نظام بینالملل را بازآفرینی کند که مبتنی بر نفی معادله قدرت موجود و ترسیم قدرتی عدالت محور باشد.