هشتاد سال علوم درشتمولکولها: از آغاز تولد تا نانوبسپارها، زیستبسپارها و بسپارهای خودسوارش (با تأکیدی بر فعالیتهای اروپاییان) (بخش اول)
نویسندگان
1 کارشناسی مهندسی پلیمر، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی پلیمر، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
در تعریفی از علوم درشتمولکولها -در برابر علوم و مهندسی پلیمر (بسپار)- گفته شده که سال 1930 سال تولد این علوم بوده است. حوزهیی که این مقاله به آن پرداخته، محدود به بسپارهای صنعتی در حالت جامد است. برخی دستیافتهای مهم فناوری بسپارها در قرن نوزدهم و نیز دلایلی که نشان میدهد چرا مفهوم درشتمولکولها و نظریه کشسانی لاستیکی زودتر ظهور نکرده بودند، از مطالب دیگری است که در این نوشتار به آن پرداخته شده است. نقش زنجیرهی اصلی در شکلدهی ساختار و بارگذاری مکانیکی بسپارهای صنعتی از آن زمان مورد توجه زیادی قرار گرفته و عمده فعالیتهای علمی نویسندهی این مقاله را نیز شامل میشود. نویسنده همچنین سه دیدگاه شخصی از مهمترین دستیافتها در حوزهی درشتمولکولها را ارائه میدهد: سنتز زنجیرههای مولکولی طراحیشده(1)، هویتشناسی ساختاری(2)، و درک ریزمکانیک(3) موادپلیمری با ساختار نانو. از آن جایی که توسعهی علم منوط به مشارکت افراد زیادی است، روند مقاله عموماً با استناد به ارجاعاتی از دورههای مورد بحث کامل شده است. به عنوان نتیجهگیری، چشماندازی از روندهای آیندهی طراحی و کاربرد سیستمهای تطبیق یافته و عموماً پیچیدهی بسپارها با توجه به نیازهای رو به رشد جامعه ارائه خواهد شد.