بازخوانی موقعیّت‌های قیدی و صفتی در تشخّص سبکی شعر اخوان ثالث

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ولی عصر(عج)

2 کارشناس ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی

doi
10.22103/jll.2017.1714
چکیده

یکی از مفاهیم اساسی سبک، شیوۀ متمایز کاربرد زبان برای ایجاد تأثیر بر مخاطب است. ساختار ویژه و گزینش قالب، نوع ادبی، ترجیح برخی واژه­ها و ترکیبات عواملی است که در تحلیل سبک­شناسی اثر مورد توجّه قرار می­گیرد و نویسندگان و شعرا از این عوامل برای القای معنا و مفهوم مورد نظر خود بهره می­برند. از آن­جا که زبان، بنیاد اندیشه و تفکّر شمرده می­شود و می­تواند نظیر سایر رفتارهای اجتماعی بر مقصودی ویژه دلالت کند، بررسی دلالت معنایی قیدها و صفات درخور اهمیّت است. اخوان ثالث در بیشتر آثار خود با ابزار زبانی به­ویژه قیدها و صفات تلاش می­کند میان بافت زبانی و تأثیر معنایی کلام پیوندی ژرف برقرار کند. هدف از این پژوهش تحلیل زبانی شعر اخوان ثالث با تکیه بر قیدها و صفات برای بیان تأثیر مستقیم آفرینش ادبی برخوانندۀ آثار اوست. حاصل پژوهش نشان می­دهد که این شاعر با گزینش انگیزه­دار صفات و قیدها توانسته­است ضمن توسّع معنایی کلام، بدون آنکه موجب اطناب بیهوده سخن شود، از این ابزار زبانی به درستی برای  اقناع مخاطب بهره ببرد.

کلیدواژه‌ها