بازخوانی موقعیّتهای قیدی و صفتی در تشخّص سبکی شعر اخوان ثالث
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ولی عصر(عج)
2 کارشناس ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی
doi
10.22103/jll.2017.1714چکیده
یکی از مفاهیم اساسی سبک، شیوۀ متمایز کاربرد زبان برای ایجاد تأثیر بر مخاطب است. ساختار ویژه و گزینش قالب، نوع ادبی، ترجیح برخی واژهها و ترکیبات عواملی است که در تحلیل سبکشناسی اثر مورد توجّه قرار میگیرد و نویسندگان و شعرا از این عوامل برای القای معنا و مفهوم مورد نظر خود بهره میبرند. از آنجا که زبان، بنیاد اندیشه و تفکّر شمرده میشود و میتواند نظیر سایر رفتارهای اجتماعی بر مقصودی ویژه دلالت کند، بررسی دلالت معنایی قیدها و صفات درخور اهمیّت است. اخوان ثالث در بیشتر آثار خود با ابزار زبانی بهویژه قیدها و صفات تلاش میکند میان بافت زبانی و تأثیر معنایی کلام پیوندی ژرف برقرار کند. هدف از این پژوهش تحلیل زبانی شعر اخوان ثالث با تکیه بر قیدها و صفات برای بیان تأثیر مستقیم آفرینش ادبی برخوانندۀ آثار اوست. حاصل پژوهش نشان میدهد که این شاعر با گزینش انگیزهدار صفات و قیدها توانستهاست ضمن توسّع معنایی کلام، بدون آنکه موجب اطناب بیهوده سخن شود، از این ابزار زبانی به درستی برای اقناع مخاطب بهره ببرد.