اعتباریابی مقیاس اعتیاد به بازی در نوجوانان

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، موسسه آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران

2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران

3 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

5 کارشناسی ارشد روانشناسی صنعتی سازمانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز، تهران، ایران

doi
10.22054/nms.2026.74870.1601
چکیده

این پژوهش با هدف اعتباریابی مقیاس اعتیاد به بازی در نوجوانان دانش‌آموز شهر البرز انجام شد. روش پژوهش حاضر پیمایشی- توصیفی بود. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان مقطع دوم متوسطه شهر البرز بود. نمونه پژوهش مشتمل بر 374 نفر از دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه بود که به صورت تصادفی خوشه‌ای انتخاب شده و به مقیاس‌های اعتیاد به بازی خزل و همکاران (2018)، رضایت از زندگی شریفی‌فرد و همکاران (1400)، بهزیستی روان‌شناختی ریف (2002) و اعتیاد به اینستاگرام کایرکابورن و گریفیتس (2018) پاسخ دادند. تحلیل داده‌ها با روش‌های همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و تحلیل آلفای کرونباخ انجام شد. یافته‌ها نشان داد که مقیاس اعتیاد به بازی، تک عاملی است. یافته های تحلیل عاملی تأییدی نیز ساختار تک عاملی ابزار را تأیید کرد. روایی همگرا از طریق همبستگی با مقیاس اعتیاد به اینستاگرام 0/47 به دست آمد (p< 0.01) و روایی واگرا نیز از طریق همبستگی با مقیاس‌های رضایت از زندگی و بهزیستی به ترتیب 0/39- و 0/37- به دست آمد (p< 0.01). پایایی مقیاس اعتیاد به بازی نیز با روش آلفای کرونباخ 0/83 و با روش بازآزمایی 0/74 به دست آمد. با توجه به یافته‌های به دست آمده می‌توان نتیجه گرفت که مقیاس اعتیاد به بازی آنلاین خزل و همکاران در نمونه نوجوانان از ویژگی‌های روان‌سنجی قابل قبولی برخوردار است و در حوزه مطالعات اعتیاد رفتاری از جمله اعتیاد به بازی نوجوانان می‌توان از آن استفاده کرد.