بررسی نتیجه کلینیکی پوسیدگی دندانی در بین کودکان با اختلالات اوتیسم در شهر اصفهان براساس شاخص pufa/PUFA

نویسندگان

1 استادیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، گروه دندانپزشکی کودکان، موسسه تحقیقات دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دندانپزشک، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22038/jmds.2021.53559.1971
چکیده

مقدمه:اوتیسم یک اختلال مادرزادی عصبی است که با اختلال در تعاملات اجتماعی، ارتباطی و اختلالات رفتاری مشخص می‌شود.با توجه به شرایط خاص این کودکان و عدم توانایی در رعایت بهداشت دهان، بیماران به مراقبان خودشان وابسته اند. هدف از انجام این مطالعه بررسی نتیجه کلینیکی پوسیدگی‌های درمان نشده از طریق شاخص PUFA در کودکان 6-12 سال مبتلا به اوتیسم بر اساس شاخص (Pulp, Ulcer, Fistula) pufa/PUFA در شهر اصفهان بود. مواد و روش ها: پژوهش حاضر مطالعه‌ای توصیفی، تحلیلی و مقطعی بود که بر اساس معاینه کلینیکی بر روی 90 نفر در مراکز نگهداری کودکان مبتلا به اوتیسم انجام گرفت. معاینه برای هر کودک با کمک آینه، سوند و هدلایت انجام شد. چک لیست PUFA/pufa و شدت اختلال اوتیسم برای هر کودک ثبت شد.داده‌های بدست آمده با استفاده از آزمون من ویتنی در نرم افزارSPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها:در این مطالعه اکثر کودکان مبتلا به اوتیسم، از نوع خفیف بیماری برخوردار بوده اند. میانگین شاخص pufa و PUFA در کودکان مبتلا به اوتیسم به ترتیب  46/2±43/3 و  29/0±62/0 بوده است که در بین اجزای مختلف شاخص PUFA/pufa دندان‌های با درگیری پالپ (p ) بیشترین میزان را شامل می شد. در مطالعه حاضر تفاوتی بین دختران و پسران از نظر شدت اوتیسم مشاهده نشد (205/0p =). همچنین شدت اختلال اوتیسم بر نمره pufa/PUFA در سیستم دندان‌های شیری و دایمی تاثیری نداشت. (05/0p >). نتیجه گیری: در تحقیق حاضر شیوع پوسیدگی دندانی در کودکان مبتلا به اوتیسم نسبتا زیاد بود و سلامت دهان در کودکان مبتلا در سیستم دندان‌های شیری نسبت به دندان‌های دائمی وضعیت نامناسب‌تری داشت.