اثر گونههای مایکوریزا و تنش کمآبی بر صفات مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاهچههای حاصل از کشت بافت استویا در شرایط گلخانه .
نویسندگان
1 گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، بخش کشت بافت و سلول، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی ایران(ABRII) ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (AREEO)، کرج، ایران.
3 استاد، گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استاد، گروه زراعت، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
5 استاد، گروه زراعت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
این مطالعه با هدف بررسی اثر کاربرد گونههای قارچ مایکوریزا در شرایط تنش کمآبی بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهچههای حاصل از کشت بافت گیاه استویا صورت گرفته است. در این بررسی، آزمایشی در شرایط گلخانه با استفاده از دوگونه قارچ مایکوریزا در چهار سطح، M1: شاهد (بدون قارچ مایکوریزا)، M2: گونه Mycorrhiza Glomus mosseae، M3: گونه Glomus intraradices Mycorrhiza، M4: استفاده از تلفیق 50 درصدی دو گونه قارچ مایکوریزا، و اعمال تنش کمآبی در چهار سطح: شاهد(I1)، تنشهای کمآبی خفیف (I2)، متوسط (I3) و شدید (I4) بترتیب آبیاری در100%، 75%، 50% و 25% ظرفیت زراعی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با 6 تکرار انجام پذیرفت. کاربرد گونههای قارچ مایکوریزا در شرایط تنش کمآبی به ترتیب موجب افزایش 70/1، 11/4، 73/1 و 32/4 برابری شاخص سبزینگی، وزن خشک کل گیاه، ارتفاع گیاه و سطح برگ گیاه در مقایسه با شاهد گردید. علاوه براین، کاربرد گونههای قارچ مایکوریزا در شرایط تنش کمآبی نسبت به شاهد موجب افزایش 66/1، 13/6، 6/29 و 30/1 برابری پتاسیم، گلوکز، فروکتوز و قندکل شده است. در شرایط تنش کمآبی متوسط و شدید، استفاده از تلفیق گونههای قارچ مایکوریزا، در تیمارهای M4I4 و M4I3 در مقایسه با تیمارهای M1I4 و M1I3 منجر به افزایش بیش از سه برابری سطح برگ گیاهان کشت بافتی استویا گردید. نتایج نشاندهنده همزیستی مثبت ریشههای استویا با تلفیق دو گونه مایکوریزا در شرایط تنش کمآبی است.