مسئولیت اشخاص و مسئولیت بینالمللی دولت در قبال به کارگیرى سلاحهای مجهز به هوش مصنوعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 استادیار روابط بینالملل، گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
3 استادیار گروه حقوق بین الملل، واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
4 استادیار گروه حقوق، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.22124/wp.2024.27326.3338چکیده
اخیراً به کارگیری سیستمهای کاملاً مستقل هوش مصنوعی در عمل انجامپذیر شده و در آینده در گسترهی وسیعی به کار گرفته خواهند شد. این سیستمها قابلیت آن را خواهند داشت که به طور خودکار اهداف خود را انتخاب، شناسایی و بدون کنترل عوامل انسانی مأموریت خود به انجام برسانند. چشمانداز توسعه این سیستمها موجب ایجاد نگرانیهایی در میان صاحبنظران شده است و ترس آنها از این است که این سیستمها قادر نخواهند بود با استانداردهای قانونی بینالمللی هماهنگ باشند. این تحقیق سعی دارد تا ضمن بررسی وضعیت حقوقی سلاحهای مجهز به هوش مصنوعی، در پرتو اصول حقوق بشردوستانه، نشان دهد که علیرغم باور برخی دانشمندان علم روباتیک، هوش مصنوعی هرگز قادر به مراعات اصول حقوق بشردوستانه نخواهد بود و بیشک، در صورت واگذاری استقلال کامل به این تسلیحات و حذف کامل انسان از زنجیره تصمیمگیری، حقوق بینالملل یکبار دیگر با چالشهای جدی و جدیدی مواجه خواهد شد. یکی از پرسشهایی که به ذهن متبادر میشود این است که چنانچه یکی از این سیستمها مرتکب جنایتی جنگی یا نقض حقوق بشردوستانه شود، مسئولیت آن بر عهده چه اشخاصی خواهد بود.