سنخشناسی استریمرهای ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیار جامعهشناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استاد تمام گروه مطالعات فرهنگی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/nms.2024.74904.1600چکیده
استریم شیوه پخش زنده محتوا در شبکههای اجتماعی است که در آن تولید کننده محتوا، از طریق پخش تصاویر زنده از فعالیتهای خود، توجه مخاطبان را جلب میکند. اغلب استریمرها که تولید کنندههای این نوع از محتوا هستند، به صورت زنده انجام یک بازی ویدئویی را به نمایش میگذارند. این مقاله تلاش دارد تا با تکیه بر نظریه فرا-بازی «یاسپر یوول»، سنخشناسی اولیهای از استریمرهای ایرانی به دست بدهد و نشان دهد که چگونه میتوان میان شیوههای مختلف تولید محتوا و نوع مخاطبان استریمرهای ایرانی تمایز برقرار کرد. نتایج پژوهش که متکی بر روشهای مصاحبه نیمساخت یافته با 15 استریمر- اینفلئونسر مشهور ایرانی و مشاهده نظاممند استریم آنها است، نشان میدهد که براساس ویژگیهایی نظیر نوع محتوا، مخاطبان هدف، شیوه برقراری با مخاطبان، اهداف و ایدهآلهای استریمر و رویکردهای آنها نسبت به بازی به عنوان یک رسانه، میتوان استریمرها را با کمک چهار مقوله اصلی «زمینهای»، «ارتباطی»، «محتوایی» و «شخصیتی» و ده مقوله فرعی، به سه دسته «چالشی»، «رقابتی» و «فراغتی» تقسیم کرد. گروه اول به دنبال به چالش کشیدن ظرفیتهای یک بازی و کسب افتخارات جهانی در عرصه بازی ویدئویی هستند، گروه دوم بر پیروزی در رقابت با سایر استریمرها تمرکز دارند و گروه سوم تمایل دارند با تولید محتوای سرگرم کننده، برای مخاطبان خود، نوعی از فراغت را ایجاد کنند.