معنایابی گفتمان عدالت اجتماعی در دولتهای نظام جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر.
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر.
doi
10.22084/rjir.2023.28094.3671چکیده
هدف: با پیروزی انقلاب و تشکیل جمهوری اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) و بر اساس ایدئولوژی اسلام شیعی، نگاه به موضوع عدالت بهمثابه یکی از دستاوردهای مهم انقلاب اسلامی در رأس برنامههای این نظام قرار گرفت. در واقع، انقلاب اسلامی بهمثابه حرکتی احیاگرانه و تمدنساز که در پی تحقق جامعهای مطابق با ارزشهای اسلامی بود، به انگارهها و مفاهیم کلیدی و جامعهساز، همچون عدالت، توجه ویژهای کرد تا بتواند با بازتفسیر آن، بنیاد جامعهای نو را پیافکند. لذا مسئله اصلی در این پژوهش معنایابی گفتمان عدالت اجتماعی در جمهوری اسلامی ایران میباشد. روششناسی پژوهش: برای تحلیل دادههای نظری در این مقاله از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شده و تلاش شد تا نظریه عدالت اجتماعی را در ساحت اجرایی جمهوری اسلامی تبیین نماید. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که مسئله عدالت از حیث نظر و عمل در دولتهای مختلف کاملاً متفاوت بوده بهگونهای که در برخی دولتها، اجرای عدالت به اهداف عالیه انقلاب اسلامی نزدیکتر بوده اما در زمان دولتهای دیگر، فاصله معناداری یافته است. نتیجهگیری: به رغم آنکه شعار عدالت اجتماعی و اجرای آن از سیاستهای اصلی و محوری دولتهای بعد از انقلاب بوده، مسئله عدالت در کارنامه جمهوری اسلامی ایران تا به امروز وضعیت خوبی نداشته است، بهگونهای که چالشها همچنان بازتولید میشود و کشور ما در چهار دهه گذشته با مشکلات نظری و عملی زیادی روبهرو گردیده است.