نقش خوشبینی مدیران در ورود اضافی: شبیهسازی تصمیمهای ورود به بازار
نویسندگان
1 دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استاد گروه اقتصاد دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jibm.2024.366526.4678چکیده
هدف: برخی از تصمیمهای استراتژیک اتخاذ شده توسط افراد و شرکتها را میتوان ورود اضافی به بازار در نظر گرفت. ورود اضافی زمانی رخ میدهد که کسبوکارهای بسیار زیادی وارد یک بازار مفروض شوند و متعاقب آن، تعداد زیادی از آنها شکست بخورند. رویکرد استراتژی رفتاری با تکیه بر خطاهای شناختی، به تبیین این پدیده کمک کرده است. در این راستا، استدلال شده است که خوشبینی واردشوندگان ممکن است در ورود اضافی به بازار نقش داشته باشد. بر این اساس این پژوهش با هدف بررسی نقش خوشبینی مدیران در ورود اضافی به بازار اجرا شده است.روش: بهمنظور بررسی نقش خوشبینی در ورود اضافی به بازار، از مدل شبیهسازی تصمیمهای ورود به بازار استفاده شده است. مدل شبیهسازی تصمیمهای ورود به بازار، بر این فرض استوار است که واردشوندگان، تصمیمگیرندگانی هستند با عقلانیت محدود که ارزیابی آنها از فرصتهای بازار، کاملاً بر تحقق واقعی آن فرصتها در بازار منطبق نیست و خطاهای ارزیابی این واردشوندگان (از جمله خوشبینی زیاد) به پیامدهای مختلفی از ورود به بازار منجر میشود. در این مدل با دستکاری مقدار خطای ارزیابی، پیامدهای ورود مختلف به بازار (شاملعدم ورود، فرصت از دست رفته، ورود موفق و ورود اضافی) بررسی شده است. مدل شبیهسازی تصمیمهای ورود به بازار با استفاده از پلتفرم آناکوندا اجرا و با پایتون ۳ نوشته شده است.یافتهها: یافتههای این پژوهش نشان میدهد که درجات مختلف خوشبینی واردشوندگان، پیامدهای ورود به بازار متفاوتی برای آنها به همراه دارد. یافتهها نشان میدهد که خوشبینی کمتر برای ورود به بازار اهمیت دارد و میتواند به ورودهای موفق به بازار بینجامد؛ با این حال، افزایش خوشبینی، به ارزیابیهای غیرواقعبینانه از فرصتهای بازار منجر شده و زمینه را برای ورود اضافی به بازار ایجاد کرده است. همچنین، خوشبینی واردشوندگان تحت شرایط مختلف بازار، به درصدهای مختلف ورود اضافی منجر شده است. همان طور که یافتهها نشان میدهد، خوشبینی تحت شرایط دشوار برای ورود به بازار، نسبت به شرایط آسان، به ورود اضافی بیشتری انجامیده است.نتیجهگیری: این پژوهش به دو طریق در ادبیات حوزۀ ورود به بازار، مشارکت داشته است. نخست، در ادبیات پیشین، بین مطلوب یا نامطلوب بودن خوشبینی واردشوندگان تناقضی وجود دارد. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که خوشبینی اندک در شرایط مختلف بازار، به ورودهای موفقیتآمیز بیشتری منجر شده است. دوم، خوشبینی تصمیمگیرندگان در بازارهای دشوار برای ورود، به ورود اضافی بیشتری انجامیده است. هنگامی که واردشوندگان در خصوص دشواری ورود به بازار نگران هستند، خوشبینی میتواند به آنها در کاهش این نگرانی کمک کند؛ از این رو با افزایش دشواری ورود به بازار، خوشبینی آنها بیشتر خواهد شد و ورودهای بیشتری به بازار خواهند داشت. از جنبۀ کاربردی، خاطر نشان میشود که واردشوندگان به بازار و مدیران کسبوکار، بایستی در خصوص فرصتهای بازار، ارزیابی واقعبینانهای داشته باشند. آنها میتوانند ابزارهای ساختاریافتهای مانند دیدگاه درونی را برای کاهش خطاهای خوشبینی بهکار گیرند. در پایان مقاله، محدودیتهای این پژوهش در رابطه با مدل شبیهسازی ورود به بازار ارائه و پیشنهادهایی برای پژوهشهای آتی در این حوزه در نظر گرفته شده است.