بررسی آزمایشگاهی تأثیر امواج عرضی نوع 1، 2 و 3 ناشی از گروه پایه استوانه ای پل بر آبشستگی موضعی
نویسندگان
1 استاد گروه سازههای آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
2 استادیار گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز،اهواز،ایران
3 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.30482/jhyd.2023.399493.1648چکیده
امواج عرضی در اثر عبور جریان سیال از پیرامون موانعی مانند پایههای پل در رودخانه، پایههای اسکله در دریا و پایههای هر سازه هیدرولیکی دیگر که در یک مجرای روباز قرار دارند ایجاد میشود. آبشستگی پایههای پل یکی از مسائل مهم در هیدرولیک پلها میباشد، بنابراین بررسی آبشستگی اطراف پایههای پل از اهمیت بالایی برخوردار است. در تحقیق حاضر به بررسی تأثیر امواج عرضی نوع یک، دو و سه در حالت تشدید بر آبشستگی موضعی اطراف پایههای استوانهای پل پرداخته شد. آزمایشها با گروه پایه استوانهای در آرایش موازی و فاصله طولی و عرضی بدون بعد 8/4 در سه مرحله، در یک فلوم به طول 16 متر، عرض 25/1 متر و ارتفاع 6/0 متر انجام شد. سرعت نسبی (U/Uc) در آزمایشها بین 431/0 تا 871/0 متغیر بود. نتایج نشان داد که تشکیل امواج عرضی بر آبشستگی پایههای استوانهای تأثیرگذار بود و عمق حداکثر آبشستگی در آزمایشهای با موج بیشتر از آزمایشهای بدون موج بود و بطور متوسط عمق حداکثر آبشستگی 60 درصد در موج نوع یک، 78 درصد در موج نوع دو و 69 درصد در موج نوع سه نسبت به حالت بدون موج افزایش یافت. در هر سه نوع موج، با افزایش دامنه موج عمق حداکثرآبشستگی افزایش یافت. همچنین با افزایش شماره موج عمق حداکثر آبشستگی نیز افزایش یافت. تغییرات حجم آبشستگی روندی مشابه با تغییرات عمق حداکثر آبشستگی داشت و حجم آبشستگی در آزمایشهای با موج بیشتر از آزمایشهای بدون موج بود.