ملاحظات و بایستههای سیاستگذاری رسانهای جمهوری اسلامی ایران در افق 1414 با رویکرد آیندهنگاری راهبردی
نویسندگان
1 دانشیار گروه علومسیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
3 استادیار گروه کامپیوتر، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
4 دانشجوی دکتری آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
5 استاد گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22084/rjir.2023.27656.3622چکیده
هدف: پژوهش حاضر نقش رسانه در مدیریت افکار عمومی، آیندهنگاری راهبردی در حوزهی سیاستگذاری عمومیِ رسانهی ملی نظام ج.ا.ارا بر مبنای رویکردی عمودی و حکومتی، در افقی 14ساله مطمح نظر قرار داده است. روششناسی پژوهش: روش این تحقیق دادهبنیاد متکی بر پنل خبرگان (بیست نفر) بهمنظور تدوین و گردآوری پیشرانهای کلیدی و مؤثر در فضای رسانهای ج.ا.ا بهمنظور سناریونگاری و مدلسازی مفهومی و بومی از رسانهی ملی در راستای مهندسی و تحقق آیندهی مطلوب در چارچوب و چشمانداز آیندهنگاری راهبردی بر مبنای رویکردی اسلامی- ایرانی است. یافتهها: بر مبنای شناخت پیشرانهای کلیدی و روش پنل خبرگان، در شش حوزهی مختلف شناسایی و اولویتبندی شدند و بهمنظور سناریونگاری درست و اصولی و در نتیجه «تمدنسازی و ترویج الگو و فرهنگ اسلامی-ایرانی» است. نتیجهگیری: تغییرات زیستبوم فرهنگی و اجتماعی-سیاسی و امنیتی جامعهی ایران سبب شده تا رسانه با چالشها و تهدیدهای متنوعی روبهرو گردد و این مسئله لزوم شکلدهی به یک مدل بومی پویا را مضاعف میسازد.
