فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شته مومی کلم Brevicoryne brassicae (L.)، یکی از مهمترین آفات محصولات کلم می‌باشد. استفاده از حشره‌کش‌هایی با منشا گیاهی و عوامل کنترل بیولوژیک نظیر قارچ‌های بیماری‌زای حشرات  به عنوان روش­های تکمیلی در مدیریت تلفیقی آفت مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش، تاثیر حشره­کش بینو 2 و دو گونه قارچ بیماری‌زای حشرات، Metarhizium anisopliae AB و Lecanicillium lecanii 229، به‌عنوان حشره‌کش‌های بیولوژیک، روی محتوای پروتئینی، فعالیت پروتئازهای گوارشی، آنزیم کیتیناز، آنزیم های استیل‌کولین استراز و گلوتاتیون-اس-ترانسفراز حشره کامل شته مومی کلم در دمای 2±25 درجه سلسیوس، رطوبت نسبی 5±60 درصد و دوره نوری 16 ساعت روشنایی و 8 ساعت تاریکی بررسی شد. نتایج نشان داد که استفاده از غلظت کشنده (LC50) ایزوله‌های قارچی با افزایش ترشح آنزیم‌های پروتئازی و کیتینازی باعث هضم پروتئین و کیتین موجود در کوتیکول شته شده و حساسیت شته‌ها را نسبت به این عوامل افزایش دادند. همچنین حشره­کش بینو2 با کاهش میزان پروتئین و مهار فعالیت آنزیم‌های گوارشی، اثر ضدتغذیه‌ای داشته است. به موازات کاهش فعالیت آنزیم های گوارشی، فعالیت آنزیم­های سم­زدا هم تحت تاثیر حشره­کش بینو2 کاهش یافت. نتایج این تحقیق نشان داد که قارچ‌های مورد مطالعه و حشره­کش بینو2 منجر به افزایش مرگ و میر حشرات کامل شته مومی کلم شدند و از اطلاعات حاصله می‌توان در مدیریت این آفت استفاده کرد.