بررسی ویژگیهای سبکی محمود کیانوش و ناصر کشاورز
نویسندگان
1 استادیارگروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.
2 دانشجوی دکتری پژوهش محور گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22099/jcls.2023.41319.1890چکیده
در مقالهی حاضر به بررسی ویژگیهای سبکی دو نفر از نویسندگان و شاعران مطرح ادبیات کودک در دورهی معاصر، محمود کیانوش و ناصر کشاورز پرداخته شده است. هر کدام از این شاعران کودک از امکانات شعر کودک به شکلی خاص بهره میبرند که با دیگری تفاوت دارد و هر یک به عناصر خاصی از شعر کودک توجه بیشتری نشان میدهند. ستاست ططططروش تحقیق، کتابخانهای بوده و نوع آن، توصیفیتحلیلی است. کشاورز با بهرهجستن از صنایع ادبی در آفرینش تصاویر، ایجاد حس و شور، تقویت بُعد موسیقایی و زیباییشناختی اشعار خویش و نیز در بهکارگیری علم بیان (لفظی و معنوی) موفق بوده است. وی را بهعنوان یکی از شاعران نوگرا و صاحب سبک در شعر کودک و نوجوان نام میبرند که اولین شعرش در سال 1362 منتشر شد. آثار وی چنان دلنشین و جذاب است که برای بزرگسالان نیز جذابیتی ویژه دارد. او تاکنون جوایز متعددی در حوزهی شعر کودک و نوجوان دریافت کرده است. کیانوش از یکسو بهدلیل آشنایی با ادبیات جهان و از سوی دیگر به سبب پیوندی که با دنیای بچهها داشت، توانست شعرهایی بگوید که هم وجههی ادبی نیرومند داشته باشد و هم مناسب دنیای کودکان باشد و ضمناً در پیوندی همهجانبه با آموزههای جاری در نظام آموزشی کشور قرار بگیرد. او توانست با تصرف در وزنها و قالبهای شعر کهن، وزنها و قالبهای گوناگون اما متناسب برای کودکان و نوجوانان بسازد و در واقع جریانساز باشد.
