سیاستهای زبانی دولتها و مدیریت زبانهای محلی: مطالعه موردی رویکرد فدراسیون روسیه به زبان آسی
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان روسی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشیار گروه زبان روسی دانشگاه علامه طباطبائی،تهران، ایران
doi
10.22124/wp.2021.20317.2884چکیده
در تدوین سیاستهای زبانی و برنامهریزی زبانی لازم است دولتها و سیاستمداران به دوری گزیدن از دیکته کردن شرایط پیشبرد و رشد زبانهای محلی توجه کنند. در برنامهریزی زبانی توجه به دو عامل اصلی «واقعبینی» شرایط زبانهای محلی و نیز چگونگی «مشارکت» تمامی ملیتها و اقلیتها در پیشبرد و اجرای سیاست زبانی حائز اهمیت است. حمایت در حفظ و پاسبانی زبانها و تنوع فرهنگی در یک سرزمین موجب همدلی و نزدیک شدن قومیتها به یکدیگر میشود، در حالیکه بیتوجهی به این امر موجب مردن گویشهای محلی و اندیشه و فرهنگهای قومیتی شده و در طول زمان نتیجهای جز فروپاشی درونی نخواهد داشت. مقاله حاضر با روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخ این سوال اصلی است که سیاستهای زبان ملی به چه صورت بر ادامه حیات سایر زبانها و گویشهای موجود در یک کشور مؤثر واقع خواهند شد؟ فرضیه طرحشده توسط نویسندگان تأکید مینماید که سیاستگذاری مبتنی بر نقش زبان ملی در هر کشوری میتواند انعکاس دووجهی بر بقا و رشد سایر زبانها و گویشهای رایج یک کشور برجای نهد. نوآوری پژوهش حاضر در استفاده از مواد زبانی مستندات و مدارک مصوبهها و گردهماییهای علمی در حوزۀ سیاست زبانی و برنامهریزی زبانی زبانهای محلی / گویشهای کمشمار در دولتهای اتحاد شوروی و فدراسیون روسیه و نیز دستاوردهای آکادمی علوم شوروی و روسیه در راستای حمایت از تنوع زبانی و فرهنگی بر اساس تجربۀ یک کشور پهناور با قومیتهای متنوع است.