روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس اختلال رسانه های اجتماعی در دانشجویان ایرانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی‌ارشد روان‌شناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22054/nms.2024.69601.1448
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی رواسازی و اعتباریابی مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی در دانشجویان ایرانی انجام شد. این پژوهش یک مطالعه توصیفی-تحلیلی از نوع ارزشیابی بود. نمونه شامل 404 نفر، از دانشجویان استان تهران در سال تحصیلی 1400-1401 بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. دانشجویان پرسشنامه‌های اختلال رسانه‌های اجتماعی، اعتیاد به اینترنت و عزت نفس را تکمیل کردند. ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی از طریق آزمون تحلیل عامل تأییدی، روایی واگرا، روایی همزمان، همبستگی پیرسون و ضریب آلفای کرونباخ در نرم‌افزار R نسخه 1/4 در سطح معناداری 05/0 تحلیل شد. ساختار نه عاملی مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی با استفاده از تحلیل عامل تأییدی بررسی و تأیید شد (99/0=CFI، 03/0=RMSEA). در بررسی روایی ملاکی همزمان و واگرا، همبستگی مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی با مقیاس اعتیاد به اینترنت مثبت و معنادار بود. همچنین رابطه اختلال رسانه‌های اجتماعی با عزت نفس نیز منفی و معنادار بود. ضریب آلفای کرونباخ برای نمره کل مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی 94/0 و برای ابعاد آن 74/0 تا 92/0 به دست آمد. یافته‌ها بیانگر روایی سازه‌ای و پایایی قابل قبول مقیاس اختلال رسانه‌های اجتماعی است و ساختار چندبعدی این مقیاس می‌تواند به منظور تشخیص اختلال رسانه‌های اجتماعی کمک کند.