ملتسازی ناکام در ایران: چالشهای ملت سازی و مصادیقی از ملتناشدگی (مطالعه موردی: تمرکز بر دوره معاصر)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای جامعه شناسی سیاسی دانشگاه رازی
2 دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه رازی
3 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه رازی
doi
10.22084/rjir.2022.26309.3492چکیده
هدف: موضوع ملت سازی یکی از مهمترین مقوله ها و مسائل تاریخ معاصر ایران است. بر این اساس، بایستی اذعان نمود که سیاست های ملت سازی و روند تشکیل ملت ایران در یک سده اخیر، دچار نوعی انقطاع تاریخی گردیده و مراحل نُضج آن، هنوز به سرانجام مطلوب و نهایی نرسیده است. به همین دلیل در این تحقیق، ضمن اشاره به عدم تکامل تکوین ملت در ایران یک سده اخیر، به احصاء چالش های ناشی از این نقصان، به عنوان مصداق های عدم تکوین ملت و نیز ملت ناشدگی پرداخته ایم.روششناسی پژوهش: این تحقیق با روش عِلّی و بهره گیری از چارچوب نظری ملت سازی کارلدویچ، به دنبال تبیین مسئله تحقیق، میباشد.یافته ها: در راستای تأکید بر پرسش اصلی این پژوهش که مهمترین چالشهایی که به واسطه گذار به ملت سازی ناقص، در ایران یک سده اخیر ایجاد شده اند، کدامند؟ یافته های تحقیق نیز بیانگر آن است که در ابعاد کلان، چالش هایی نظیر منازعات سرزمینی، تضعیف علقه های ملی و هویتی و نیز فعال شدن گسل های میان دولت و مردم، محصول فرآیند ناقص ملت سازی در ایران، می باشد. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق حاکی از آن است که این عدم تکوین ملت در ایران بر پایه یک الگوی متناسب، باعث کاهش سرمایه اجتماعی، تشتت و انشقاق اجتماعی شده و در نهایت وحدت ملی و انسجام در جامعه را خدشه دار نموده است.