بررسی آثار ترک انفاق زوجه در فقه مذاهب،حقوق مدنی و رویه قضایی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه قم
2 عضو هیئت علمی دانشگاه قم
doi
10.22091/dplic.2026.14987.1080چکیده
مطابق فقه مذاهب اسلامی و قانون ایران مخارج زن به عهده ی شوهراست. لکن در مواقعی که شوهر از پرداخت نفقهی او استنکاف نموده یا عاجزگردد فقه مذاهب اسلامی و قوانین ایران تمهیداتی را برای حمایت از زن اندیشیده که او میتواند با استفاده از آنها از تنگناهای پیش آمده خلاصی یابد. از جمله ی این تمهیدات حق مطالبهی زن از شوهرش ، استقراض به ذمهی شوهر، تقاص از اموال وی و نیز حسب مورد درخواست فسخ و درخواست طلاق را میتوان برشمرد. در مقالهی پیش رو با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی هر یک از این حقوق پرداخته و نگاهی به رویه قضایی و آراء محاکم دادگستری خواهیم داشت. مهمترین اثر و حقی که برای زن در این شرایط بر شمرده شده حق مطالبهی جدائی است که حسب نظر مشهور فقهای امامیه و نیز حقوق مدنی ایران این امکان در قالب طلاق قضایی برای زن وجود دارد لکن از نظر نگارنده باید وضعیت معیشتی و اقتصادی زن سنجیده و لحاظ شود و با توجه به اطلاقات انحصار اختیار طلاق به دست شوهر، نمیتوان به طور مطلق قائل به حق طلاق برای زن شد بلکه اگر به جهت ترک انفاق در وضعیت عسر و حرج قرار گرفته چنین حقی را میتوان به رسمیت شناخت لذا اصلاح مواد 1129و1130 قانون مدنی ضروری است.