فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زیبایی‌شناسی پست‌مدرن، زیبایی‌شناسی فروکاهنده، تقلیل‌دهنده و سبک‌گراست که در بسیاری از آثار تولیدشده در شبکه‌های اجتماعی مشاهده می‌شود. با حاکمیت زیبایی‌شناسیِ رسانه‌های مجازیِ عصر پست‌مدرن، فرهنگ سلبریتیسم به‌سرعت گسترش پیدا کرد. در این عصرِ «رسانه­های ارائه­گر»[1]، نوجوانان ترغیب شده‌اند تا مبتنی بر زیبایی‌شناسی پست‌مدرن و بی‌نیازی از ممیزی‌های فرمی و محتواییِ سخت‌گیرانه‌ی رسانه‌های مدرن، میکروسلبریتی‌های عصر خود باشند.  این پژوهش با مطالعه موردی یکی از صفحات تینیجری پرمخاطب سعی دارد مؤلفه‌های زیبایی‌شناسی پست‌مدرن را در این صفحه تحلیل کند. بدین منظور لازم است «فرم» و «محتوا»ی صفحه به‌موازات هم تحلیل شود: برای بررسی زیبایی‌شناسی «محتوایی»، از روش تحلیل رتوریک نقد زمینه فانتزی استفاده شده است و برای درک زیبایی‌شناسی فرمی این صفحه، بر اساس نشانه‌شناسی آثار ویدئویی، بر رمزگان فنی همچون موسیقی، کاراکترسازی، زیبایی بصری (میزانسن، گریم، نورپردازی ...)، بینامتنیت، تمرکز کرده‌ایم. نتایج، نشان از شش مضمون اصلی در آرتیفکت‌های صفحه دارد: چالش‌های والد-فرزندی، مدرسه-دانش‌آموزی، همالانی؛ هجو خویشتن؛ اغراق در کلیشه‌های ‌روزمره؛ سرخوشی‌های تهی از معنا؛ بازنماییِ تناقض؛ گونه‌بندی‌ها. با در نظر گرفتن بسامد زمینه فانتزی صفحه این نتیجه گرفته می‌شود که زمینه فانتزی اصلی این صفحه «نوجوان سرخورده؛ سرخوشی در لحظه» است. هجو خویشتن و پذیرفتن سرخوردگی، تنها کنشی است که ناخودآگاه در مقابله با سرخوردگی‌ها پیش گرفته شده است.   [1]. presentational media