بررسی آلودگی هوا در دوران کرونا و پیش از آن در کلانشهرهای تهران، اصفهان و قم
نویسندگان
1 استادیار گروه سنجش از دور و GIS، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی ، دانشگاه شیراز
doi
10.48308/gisj.2023.103607چکیده
فعالیتهای صنعتی و ترافیک شهری منجر به افزایش آلودگی هوا در کلانشهرها میشود و این آلودگی سبب افزایش بیماریهای بسیاری در افراد شده است؛ بنابراین بررسی و مطالعة مناطق آلوده برای مدیریت شهرها مهم است. با توجه به اهمیت موضوع، هدف از این مطالعه بررسی وضعیت آلودگی هوا در کلانشهرهای تهران، اصفهان و قم از نظر آلایندههای NO2، CO2، CO، و CH4، پیش از کرونا (2019-2018) و حین کرونا (2021-2020) طی چهار فصل متفاوت سال است. همچنین با استفاده از روش همبستگی پیرسون و شبکههای عصبی RBF (شبکة عصبی تابع شعاعی پایه)، ارتباط بین دما و آلایندهها بررسی شد. نتایج این مطالعه نشان داد که در کلانشهرهای تهران و اصفهان، میزان آلودگی هوا بیشتر از سایر مناطق است؛ همچنین میزان آلودگی در دوران کرونا در قیاس با پیش از کرونا، کاهش چشمگیری داشته است. افزونبراینها نتایج حاصل از روش رگرسیون بیان کرد که افزایش دما با میزان آلودگی ارتباط معنیداری دارد (R2=0.981)؛ بهگونهایکه در مناطق دارای آلودگی، میزان دما هم بیشتر بوده است. نتایج استفاده از روش RBF نیز حاکی از دقت بالای مدل در پیشبینی میزان آلودگی هوا بوده است (R2 = 0.85 ، RMSE = 0.08)؛ در نتیجه، این تحقیق بر نیاز به اقدامات جامع بهمنظور کاهش آلودگی هوا، بهویژه در مناطق بسیار آلوده، تأکید میکند.