تعاملات بیمه و قانون به مثابه ابزار حکمرانی با تاکید بر بیمه تکافل در حقوق مالزی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه باقرالعلوم
doi
10.22091/dplic.2026.15341.1092چکیده
این مطالعه به بررسی نقش تحولآفرین بیمه در حکمرانی مدرن و تحلیل ابعاد حقوقی و اجتماعی آن میپردازد. هدف پژوهش، نشان دادن چگونگی تغییر ماهیت بیمه از یک ابزار مبتنی بر حقوق قراردادهای خصوصی به ابزاری مؤثر در حکمرانی اجتماعی است. این تحقیق با تأکید بر توسعه تاریخی بیمه، به کارکردهای اجتماعی نوظهور آن پرداخته و ظرفیت آن را برای کاهش نابرابریهای اجتماعی و مدیریت ریسکهای عمومی مورد بررسی قرار میدهد. روش پژوهش مبتنی بر تحلیل نظری و کیفی، با مروری جامع بر آموزههای حقوقی، تحولات تاریخی و مطالعات جامعهشناسی حقوق است. در این راستا، بیمه بهعنوان متغیری کلیدی در تقاطع حقوق قراردادها، مسئولیتپذیری و حکمرانی عمومی بررسی شده است. تحلیل کیفی آرای قضایی و چارچوبهای تنظیمگری نیز برای تبیین نقش بیمه در انسجام اجتماعی و حکمرانی مورد استفاده قرار گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بیمه، از طریق مدیریت ریسک و توزیع مسئولیتها، نقشی کلیدی در شکلدهی به ساختارهای اجتماعی و حقوقی ایفا میکند. بیمه، با عملکردی تنظیمگر، دسترسی به منابع اجتماعی و اقتصادی را بهبود میبخشد و در حلوفصل دعاوی مدنی نقش بسزایی دارد. همچنین، این مطالعه به بررسی نقش دوگانه بیمه بهعنوان یک قرارداد حقوقی و ابزاری سیاسی-اجتماعی پرداخته و ظرفیت آن برای یکپارچهسازی سازوکارهای بخش خصوصی در حکمرانی عمومی را نشان میدهد. در این تحقیق تمرکز بر مطالعه بیمه تکافل در کشور مالزی خواهد بود. نتیجهگیری پژوهش بر اهمیت تعامل میان بیمه و قانون در تقویت حکمرانی اجتماعی مؤثر تأکید دارد. بیمه با بازتعریف چارچوبهای حقوقی و ترویج همبستگی اقتصادی، بهعنوان ابزاری مقرونبهصرفه برای مقابله با چالشهای اجتماعی پیچیده ظاهر شده و ابزارهایی عملی برای سیاستگذاران و متخصصان حقوقی فراهم میآورد.