بررسی و تحلیل تکنیکهای انضباطی گفتمان قدرت و شیوههای مقاومت کودک در نمایشنامهی دیکته غلامحسین ساعدی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان
doi
10.22099/jcls.2021.40028.1868چکیده
بررسی و تحلیل تکنیکهای انضباطی گفتمان قدرت و شیوههای مقاومت کودک در نمایشنامهی دیکته غلامحسین ساعدی سارا مطوری*فرامرز خجسته **مصطفی صدیقی *** چکیدهکودکی، مفهومی برساختهی تاریخ و متأثر از گفتمانهای گوناگون است. نمایشنامه یکی از بسترهایی است که میتوان برای بازشناخت این تصویر و مفهوم در دورهای خاص از آن بهره برد؛ زیرا نمایشنامهها همچون دیگر آثار هنری، همراهی یا تقابل گفتمانها را میتوانند نشان دهند. غلامحسین ساعدی در نمایشنامهی دیکته (1347ش) جدال دو گفتمان را که یکی متأثر از گفتمان قدرت و دیگری تحت تأثیر گفتمان مقاومت است به تصویر میکشد. گفتمان قدرت خواهان کودکی منقاد است و در این راه نهاد مدرسه با بهرهگیری از تکنیکهای انضباطی، تداومبخش این گفتماناند. گفتمان مقاومت نیز از ابزار و شیوههای گوناگونی بهره میبرد؛ کودک در این نمایشنامه در میانهی جدال این دو گفتمان است. این پژوهش با بهرهگیری از آرای فوکو، تکنیکهای انضباطی و منقادساز و شیوههای مقاومت و مبارزهی کودک، این نمایشنامه را بررسی کرده و مشخص شد که گفتمان قدرت از تکنیکهایی مثل مرزبندی، ایجاد ترس از عاقبت بد و طرد، تهدید و تشویق برای بهاطاعتواداشتن کودک سود میجوید. در مقابل کودک از شیوههایی همچون سکوت و نافرمانی، پرسشگری و عصیان، خنده و استهزاء برای مقاومت استفاده میکند.واژههای کلیدی: دههی چهل، ساعدی، کودک، قدرت، مقاومت، نمایشنامهی دیکته. * دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان saramatoori1981@gmail.com (نویسندهی مسئول)** دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان faramarz.khojasteh@gmail.com*** دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه هرمزگان navisa_man@yahoo.comتاریخ دریافت مقاله: 19/12/1399 تاریخ پذیرش مقاله: 1/3/1400