چندگانگی نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جامعهشناسی سیاسی، گروه آموزشی علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار علوم سیاسی، گروه آموزشی علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22084/rjir.2022.25689.3445چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی و تحلیل چندگانگی نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامی میباشد. وضعیت توسعه سیاسی یک کشور تا حد زیادی بستگی به اذهان آن جامعه و بهویژه محتوای ذهنی نخبگان دارد. نخبگان سیاسی صاحبان قدرت و دارندگان مناصب عالی در یک نظام سیاسی هستند که بیشترین نقش را در پویش تحولات جامعه ایفا میکنند. سؤال اصلی پژوهش این است که: چندگانگی در رفتار نخبگان سیاسی بعد از انقلاب اسلامی چه تأثیری بر فرایند توسعه سیاسی درکشور داشته است؟ فرضیه مورد بررسی در چارچوب «نظریه نخبگان» این گونه مطرح میشود که: چندگانگی نخبگان بعد از انقلاب اسلامی، فرایند توسعه سیاسی را در کشور با تأخیر مواجه کرده است. روششناسی پژوهش: این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای، ضمن تحلیل شاخصههای چندگانگی نخبگان و معضل توسعه پس از انقلاب اسلامی به ارزیابی موضوع میپردازد. یافتهها: نقشی که نخبگان سیاسی بهعنوان صاحبان قدرت در قالب دولتهای بعد از انقلاب میتوانستند در تحول فرایند توسعه سیاسی در کشور داشته باشند، به دلیل عدم انسجام بین آنها و ارجحیت منافع شخصی و جناحی بر منافع ملت به خوبی ایفا نشد که نتیجه آن تأخیر در روند توسعه سیاسی در کشور میباشد که از مهمترین یافتههای پژوهش میباشد. نتیجهگیری: نتیجه کلی این پژوهش نشانگر آن است که تعارض و چندگانگی بین نخبگان سیاسی، از فضای نابسامان سیاسی روزهای آغازین پیروزی انقلاب اسلامی تا اختلافات درون جناحی و فراجناحی دولتهای بعد از انقلاب اسلامی بانی روند کند توسعه سیاسی در کشور میباشد.