عوامل همگرایی ایران و روسیه در بحران سیاسی امنیتی سوریه ( 2013-2016)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه روابط بین الملل،واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود،ایران
2 استادیار گروه روابط بین الملل ، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی،قم ،ایران
doi
10.22124/wp.2024.28030.3374چکیده
بحران سوریه از پیچیدهترین بحرانهای امنیتی چند دهه اخیر محسوب میشود. این بحران با توجه به ویژگیها، دامنه و پیامدهای آن، عملاً نه تنها منطقه خاورمیانه بلکه روابط بین الملل را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در این میان، اگرچه از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ایران تا کنون، همواره سوریه از جایگاه خاص و استراتژیکی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران برخوردار بوده و مسلماً بحران سوریه از ابعاد مختلف بر منافع و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران تأثیر گذاشته است، اما مساله نوظهور جدید در خلال بحران سوریه، همگرایی استراتژیک ایران و روسیه در قبال این بحران بوده است به گونهای که به اعتقاد برخی از کارشناسان و تحلیلگران، سطح روابط دو کشور را از همکاری منفعت محور موقت تا اتحاد استراتژیک ارتقا داده است. سئوال اصلیای که در صدد پاسخگویی به آن برآمدهایم این است که علل بنیادین همگرایی سیاست خارجی ایران و روسیه در بحران سوریه کدامند؟ و آیا این بحران به تحولی اساسی در روابط ایران و روسیه منجر خواهد شد؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که اگرچه تلاش برای حفظ توازن منطقهای، مقابله با گسترش و نفوذ غرب و حمایت از دولت اسد، مهمترین علل اساسیای بودهاند که زمینه همگرایی راهبردی ایران و روسیه در بحران سوریه را بوجود آوردهاند اما محدودیتها و چالشهای روابط ایران و روسیه همچنان مانع از همگرایی قوی تر دو کشور در بلند مدت خواهند شد. این پژوهش از نظر روشی توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف کاربردی میباشد که در آن تلاش خواهد شد با استفاده از مقالات علمی و پژوهشی و دیگر منابع کتابخانهای به تحلیل و تبیین موضوع پیش رو پرداخته شود.