چارچوب تأمین استعداد برای کسبوکارهای نوپا در بستر دیجیتال: مطالعه چندموردی کیفی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، پردیس بینالمللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران.
doi
10.22059/jibm.2023.363636.4636چکیده
هدف: تأمین استعداد برای کسبوکارهای نوپا، از جمله اقدامهایی است که بیتوجهی به آن، مشکلات جبرانناپذیری همچون، کاهش سهم بازار به همراه دارد. این موضوع زمانی با چالشهای بیشتری روبهرو میشود که کسبوکارهای نوپا تصمیم میگیرند که از بستر دیجیتال برای تأمین استعداد خود استفاده کنند و استراتژیهای تأمین استعداد خود را منطبق بر تحولات دیجیتال طراحی کنند. به همین منظور پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوب تأمین استعداد در کسبوکارهای نوپا (استعدادیابی، انتخاب و جامعهپذیری) در بستر دیجیتال انجام شده است. روش: در پژوهش حاضر، بهمنظور درک عمیق از مسئله موجود و همچنین، شناسایی تجارب افراد مرتبط با حوزۀ مورد مطالعه، استفاده از روش کیفی و راهبرد مطالعه چندموردی کیفی، در دستور کار پژوهشگر قرار گرفت. مشارکتکنندگان پژوهش، ۲۰ نفر از مدیران و متخصصان چهار کسبوکار نوپا، در حوزه فناوری اطلاعات بودند که پس از بررسی عمیق در خصوص تخصص و اطلاعات کافی این افراد در زمینه مورد مطالعه، با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند که از جمله روشهای نمونهگیری نظری است، انتخاب شدند. دادههای پژوهش با استفاده از مصاحبههای نیمهساختار یافته جمعآوری و در سه مرحله کدگذاری و تحلیل شدند. یافتهها: پس از انجام مصاحبهها، دادههای نهایی در سه مرحله کدگذاری شدند و در نهایت، سه دسته کلی از دادهها تحت عنوان مضامین پایه، سازماندهنده و فراگیر، استخراج شد. مرحلۀ آخر کدگذاری پژوهش، دستیابی به ۱۰ مضمون فراگیر بود که بهعنوان مهمترین اقدامهای تأمین استعداد در کسبوکارهای نوپا شناسایی شدند. این مضامین عبارت بودند از: اخذ رویکرد تهاجمی استعدادیابی، خلق برند کارفرمایی مناسب، مدیریت حفظ روابط با استعدادها، شناسایی ریسکهای گزینش استعداد، طراحی معیارهای گزینش استعداد، طراحی روشهای گزینش استعداد، تعیین کیفیت گزینش استعداد، مشخص کردن بازه زمانی جامعهپذیری، شناسایی شیوههای یادگیری و تدوین محتوای جامعهپذیری. نتیجهگیری: پس از بررسی مضامین فراگیر و دستهبندی این مضامین در سه حوزه مورد مطالعه، در هر بخش، یک استراتژی بهمنظور ارتقای کیفیت تأمین استعداد در کسبوکارهای نوپا در بستر دیجیتال پیشنهاد شد. در واقع، نتایج پژوهش حاضر سه استراتژی اصلی را شناسایی کرد. این استراتژیها در سه حوزه مشخص شدند. در بخش استعدادیابی، همسویی استراتژیهای استعدادیابی با تحول دیجیتال با هدف دستیابی به خزانۀ بیشتری از استعدادها باید در دستور کار قرار بگیرد. در بخش گزینش استعداد، کسبوکارهای نوپا باید به طراحی و پیادهسازی سیستم انتخاب چابک با بهکارگیری فناوریهای دیجیتال توجه کنند. در حوزه جامعهپذیری نیز، بهروزرسانی فرایندهای فعلی، بهمنظور دستیابی به فرایند جامعهپذیری چابک باید در کانون توجه کسبوکارهای نوپا قرار گیرد. در نهایت، مدلی مفهومی متشکل از استراتژیهای نهایی و مضامین فراگیر مربوط به آنها، بهعنوان چارچوب تأمین استعداد در کسبوکارهای نوپا ارائه شد. وجود یک چارچوب بهمنظور مدیریت تأمین استعداد در کسبوکارهای نوپا، از کلیدیترین اقدامها به شمار میرود.