صحت سنجی معامله مبتنی بر تخمین مقدار با لحاظ قاعده غرر در فقه مذاهب اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشیار، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی
3 سحر جانجانی گودرزی، دانش آموخته حقوق خصوصی دانشگاه آیتالله بروجردی ، بروجرد، ایران
doi
10.22091/dplic.2025.11618.1033چکیده
از جمله شرایط صحت قراردادها در فقه مذاهب اسلامی، معلوم بودن مقدار عوضین است. براین اساس جهت تعیین مقدار ثمن و مثمن از روشهای مرسوم عرفی – وزن، شمارش و پیمانه - استفاده میگردد. با این وجود گاهی مواقع در عرف مشاهده میگردد که جهت تعیین مقدار مورد معامله از تخمین استفاده میگردد. به تبع همین رفتار در عرف، در منابع فقهی و حقوقی نیز معاملاتی همانند قباله مطرح گردیده که مقدار مورد معامله با تخمین تعیین میشود. به علت خطر موجود در این عقود، از جهت دقیق نبودن میزان تخمین، شبهه غرری بودن آنها مطرح میگردد. براین اساس پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی، بعد از بررسی دقیق معاملات مذکور و برخی از مصادیق آنها، صحت یا بطلان معاملات فوق را در شریعت اسلام مورد واکاوی قرار داده و در نهایت به این نتیجه رسیده است که براساس اصل آزادی قراردادها، اصل صحت، بنای عقلا، مصلحت اقتصادی و پذیرش سهمی از ریسک اقتصادی باید قائل به صحت معاملات مبتنی بر تخمین در موضوعاتی که مقدار در آن وصف اساسی ندارد. شد. البته برای صحت معاملات تخمینی نیاز است تخمین، روشن، مورد توافق متعاقدین و توسط افراد خبره انجام گیرد. با فقدان شرایط مذکور معاملات تخمینی را باید غرری و باطل دانست.