تأثیر مسئولیت اجتماعی شرکت بر نوآوری محصول با تأکید بر نقش میانجی برند کارفرما (مورد مطالعه: شرکت‌های تولیدی متوسط و بزرگ شهر بوشهر)

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسب‌وکار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.

2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسب‌وکار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.‏

4 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده کسب‌وکار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.

doi
10.22059/jibm.2022.345250.4405
چکیده

هدف: در سال‌های اخیر نقش و اهمیت مسئولیت اجتماعی در موفقیت سازمان‌ها، توجه مدیران را به خود جلب کرده است. در اثر فشار ذی‌نفعان برای توجه بیشتر به مسئولیت اجتماعی در بنگاه‌ها، از مدیران خواسته می‌شود که برنامه‌های اجتماعی بیشتری را تهیه کنند؛ زیرا این برنامه‌ها باعث می‌شود که عملکرد سازمان در جامعه بهبود یابد. تلاش برای برقراری مسئولیت اجتماعی به افراد، به سازمان‌ها و دولت کمک می‌کند تا تأثیر مثبتی بر پیشرفت کار و جامعه داشته باشند. بدین ترتیب، هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تأثیر مسئولیت اجتماعی شرکت، بر نوآوری محصول با تأکید بر نقش میانجی برند کارفرما در شرکت‌های تولیدی متوسط و بزرگ شهر بوشهر است. روش: پژوهش حاضر از نظر پارادایم، اثبات‌گرایی؛ از نظر استراتژی، قیاسی؛ از لحاظ جهت‌گیری، کاربردی و از لحاظ ماهیت داده‌ها، کمّی و در زمره پژوهش‌های توصیفی، از نوع هم‌بستگی و از نظر شاخص زمانی نیز، مقطعی محسوب می‌شود. جامعه آماری پژوهش حاضر را شرکت‌های تولیدی متوسط و بزرگ شهر بوشهر (۱۰۰شرکت) تشکیل داده است که با روش نمونه‌گیری در دسترس، ۸۰ شرکت برای نمونه پژوهش انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌های پژوهش پرسش‌نامه بوده است. برای سنجش متغیر مسئولیت اجتماعی شرکت، از پرسش‌نامه استاندارد کارول (۱۹۹۱)؛ متغیر نوآوری محصول، از پرسش‌نامه یانگ (۲۰۱۱) و متغیر برند کارفرما، از پرسش‌نامه برتون و همکاران (۲۰۰۵) استفاده شده است. برای بررسی پایایی ابزار گردآوری، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که این مقدار برای کل پرسش‌نامه ۹۴ درصد به‌دست آمد. به‌منظور سنجش روایی ابزار گردآوری داده‌های پژوهش، از روایی محتوا استفاده شد. برای سنجش روایی محتوایی، ابزار پژوهش در اختیار اساتید دانشگاهی و خبرگان صنعت قرار گرفت. همچنین برای آزمون فرضیه‌های پژوهش، از نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس استفاده شد.   یافته‌ها: نتایج معادلات ساختاری نشان داد که مسئولیت اجتماعی بر متغیر نوآوری محصول و بر برند کارفرما تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ اما برند کارفرما بر نوآوری محصول تأثیر معناداری ندارد. همچنین، در رابطه تأثیر مسئولیت اجتماعی بر نوآوری محصول با نقش میانجی برند کارفرما ارتباط معناداری وجود ندارد. نتیجه‌گیری: با عنایت به یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، به مدیران شرکت‌های تولیدی متوسط و بزرگ شهر بوشهر پیشنهاد می‌شود که با توسعه پروژه‌های مربوط به مسئولیت اجتماعی، به سازمان خود کمک کنند تا شهرت بهتری در میان ذی‌نفعان داخلی و خارجی پیدا کنند؛ زیرا مسئولیت اجتماعی با امکان ایجاد تصویر جذاب‌تر، انگیزه بهتر، شهرت بیشتر و توانایی جذب استعدادها، می‌تواند به ایجاد برند کارفرما کمک کند.