بررسی اثر برخی باکتری‌های پروبیوتیک گیاهی جدا شده از مناطق شور و خشک در کنترل Phytophthora drechsleri عامل بیماری گموز پسته در شرایط آزمایشگاه

نویسندگان

1 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان-رفسنجان-ایران

2 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان-رفسنجان-ایران

3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان-رفسنجان-ایران

4 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولی عصر رفسنجان-رفسنجان-ایران

5 عضو هیئت علمی

doi
10.22059/jbioc.2019.272675.254
چکیده

در این مطالعه اثر برخی از باکتری‌های پروبیوتیک گیاهی جداسازی شده از مناطق شور و خشک در کنترل قارچ عامل بیماری گموز پسته و خصوصیات محرک رشدی (PGPR) بررسی شد.200 جدایه باکتریایی از ناحیه ریزوسفر و غیرریزوسفر درختان پسته و علف‌های هرز حاشیه باغات استان کرمان جداسازی شد. تعدا 30 جدایه توانستند حداکثر سطح شوری استفاده شده را تحمل کنند. جدایه‌های منتخب در آزمون القای واکنش فوق حساسیت مورد ارزیابی قرار گرفتند،. سه جدایه به دلیل مثبت بودن در این آزمون کنار گذاشته شدند و بفیه جدایه‌ها به عنوان عوامل آنتاگونیست بالقوه مورد مطالعه بیشتر قرار گرفتند. در مرحله اول قابلیت بیوکنترلی این جدایه‌ها در مقابل قارچ عامل بیماری گموز پسته Phytophthora drechsleri مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور آزمون ایجاد هاله بازدارنده (آنتی بیوز) به کار گرفته شد. در این آزمون جدایه‌های آنتاگونیست اثر معنی‌داری در مهار رشد قارچ، P. drechsleri از خود نشان دادند. توانایی جدایه‌ها در تولید برخی متابولیت‌های بیوکنترلی از جمله تولید پروتئاز، ترکیبات فرار ضد قارچی و تولید سیانید هیدروژن ارزیابی شد. همچنین خصوصیات محرک رشدی این جدایه‌ها از جمله میزان تولید سیدروفور، تولید اندول و توان حل کنندگی فسفات‌های معدنی نیز اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد از 27 جدایه انتخاب شده برای تعیین صفات محرک رشدی، 80 درصد حداقل دارای یکی از صفات PGPR بودند. 64 درصد از جدایه‌ها مولد سیدروفور، 80 درصد مولد IAA، 45 درصد دارای توانایی حل فسفات‌های نامحلول بودند. جدایه‌های (C16, F47, G11) به عنوان جدایه‌های برتر این مطالعه در شرایط آزمایشگاهی در کنترل بیماری موفق بودند.