تعیین اراضی مستعد کشت دیم محصول گندم با ارائة مدل تصمیم‌گیری VIKOR بر بستر GIS، مطالعة موردی: استان فارس

نویسندگان

1 استادیار دانشکدة مهندسی عمران، دانشگاه علم‌ و صنعت ایران، تهران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدة مهندسی پیشرفت، دانشگاه علم‌ و صنعت ایران، تهران

3 دانشیار دانشکدة مهندسی صنایع، دانشگاه علم‌ و صنعت ایران، تهران

doi
10.52547/gisj.13.4.15
چکیده

از ابتدای پیدایش کرة زمین تا کنون، انسان بیش از سایر موجودات در محیط‌زیست خود تأثیر گذاشته و آن را، مطابق با میل خود، تغییر داده است. با افزایش جمعیت، محدودیت‌های آب و خاک و تغییرات اقلیمی تأمین مواد غذایی را با مشکلات و مسائل جدی مواجه کرده است. در میان محصولات غذایی کشاورزی، گندم یکی از محصولات استراتژیک پرمصرف‌ در ایران و بسیاری از کشورهای جهان است که در شرایط اقلیمی گرم‌وخشک، با بازدهی مناسب، کشت می‌شود. در ایران، حدود 10% تقاضای بخش کشاورزی کشور از استان فارس تأمین می‌شود. با توجه به اینکه استان فارس رتبة دوم تولید گندم را در بین استان‌های کشور دارد؛ این پژوهش قصد دارد تناسب اراضی این استان را، برای کشت گندم به‌روش دیم، ارزیابی کند. در گام نخست، داده‌های اقلیمی و خاک‌شناسی و توپوگرافی در محدودة جغرافیایی این استان بررسی و تحلیل می‌شود. سپس لایه‌های اطلاعاتی وارد نرم‌افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) می‌شود و نقشة اراضی مستعد کشت گندم، با استفاده از روش تحلیلی تصمیم‌گیری چندمعیارة ویکور (VIKOR) تعیین می‌شود. نتایج این پژوهش نشان داده است حدود 32% از مساحت استان فارس در رتبة اول و دوم تناسب اراضی برای کشت گندم قرار دارد. همچنین، مشخص شد که بیشتر مناطق مناسب در غرب و شمال‌غرب استان فارس پراکنده شده‌اند.