ارائه مدل اکوسیستم نوسازی استراتژیک با تأکید بر پایداری شرکتی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت استراتژیک، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22059/jibm.2023.343119.4375
چکیده

هدف: نوسازی استراتژیکِ منجر به پایداری شرکتی، فرایندی دشوار، پیوسته و چالش‌برانگیز در کسب‌وکار است. پایداری شرکتی، در برقراری تعادل میان اهداف اجتماعی، اقتصادی و محیطی و همچنین، ارتقای موقعیت رقابتی با استفاده از فرصت‌ها نقش مهمی دارد؛ از این رو بسیاری از کسب‌وکارها، به‌دنبال نوسازی فرایندها و اقدام‌های خود در راستای پایداری شرکتی هستند. پژوهش حاضر نیز با هدف ارائه مدل اکوسیستم نوسازی استراتژیک با تأکید بر پایداری شرکتی اجرا شده است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف توسعه‌ای است، از لحاظ روش رویکرد کیفی دارد و بر اساس رویکرد فراترکیب اجرا شده است. مطالعات و پژوهش‌های انجام شده در حوزه پایداری شرکتی و نوسازی استراتژیک، جامعه پژوهش را تشکیل می‌دهند که در بازه 2000 تا 2021، در نشریه‌های معتبر علمی جست‎وجو شدند. در نهایت 46 مقاله از بین 397 مقاله برای نمونه انتخاب شد. پس از تحلیل محتوای آن‌ها، مقوله‌ها و مفهوم‌ها استخراج شدند و اولویت آن‌ها با استفاده از روش آنتروپی شانون تعیین شد.یافته‌ها: بر مبنای یافته‌های پژوهش، 55 مفهوم در قالب 8 مقوله شناسایی شد که در سه دسته عوامل درون‌سازمانی، برون‌سازمانی و محیطی قرار گرفتند. مقوله‌‌های مدیریت و رهبری مشارکتی، ذی‌نفعان داخلی و خارجی، شرایط و مقررات محیطی، عدم قطعیت محیطی، شبکه‌سازی و برقراری ارتباطات استراتژیک، فرهنگ سازمانی هدفمند، سازمان و مدیریت ساختار سازمانی و قابلیت‌های پویا، به‌ترتیب بیشترین ضریب اهمیت را داشتند.نتیجه‌گیری: نوسازی استراتژیک با توجه به ماهیت کارآفرینانه خود، بر سیاست‌های رشد پایدار اقتصادی تأثیر می‌گذارد و افزایش مسئولیت‌پذیری شرکت‌ها را به همراه می‌آورد. از سوی دیگر، دیدگاه اکوسیستمی در این پژوهش نشان داد که میان بازیگران اکوسیستم نوسازی استراتژیک، روابط به‌هم‌پیوسته‌ای وجود دارد و شرکت باید در تمام اقدام‌های خود، این بازیگران را به‌صورت یکپارچه و در کنار هم مدنظر قرار دهد تا به پایداری شرکتی دست یابد.