ارائه مدل اکوسیستم نوسازی استراتژیک با تأکید بر پایداری شرکتی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت استراتژیک، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/jibm.2023.343119.4375چکیده
هدف: نوسازی استراتژیکِ منجر به پایداری شرکتی، فرایندی دشوار، پیوسته و چالشبرانگیز در کسبوکار است. پایداری شرکتی، در برقراری تعادل میان اهداف اجتماعی، اقتصادی و محیطی و همچنین، ارتقای موقعیت رقابتی با استفاده از فرصتها نقش مهمی دارد؛ از این رو بسیاری از کسبوکارها، بهدنبال نوسازی فرایندها و اقدامهای خود در راستای پایداری شرکتی هستند. پژوهش حاضر نیز با هدف ارائه مدل اکوسیستم نوسازی استراتژیک با تأکید بر پایداری شرکتی اجرا شده است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف توسعهای است، از لحاظ روش رویکرد کیفی دارد و بر اساس رویکرد فراترکیب اجرا شده است. مطالعات و پژوهشهای انجام شده در حوزه پایداری شرکتی و نوسازی استراتژیک، جامعه پژوهش را تشکیل میدهند که در بازه 2000 تا 2021، در نشریههای معتبر علمی جستوجو شدند. در نهایت 46 مقاله از بین 397 مقاله برای نمونه انتخاب شد. پس از تحلیل محتوای آنها، مقولهها و مفهومها استخراج شدند و اولویت آنها با استفاده از روش آنتروپی شانون تعیین شد.یافتهها: بر مبنای یافتههای پژوهش، 55 مفهوم در قالب 8 مقوله شناسایی شد که در سه دسته عوامل درونسازمانی، برونسازمانی و محیطی قرار گرفتند. مقولههای مدیریت و رهبری مشارکتی، ذینفعان داخلی و خارجی، شرایط و مقررات محیطی، عدم قطعیت محیطی، شبکهسازی و برقراری ارتباطات استراتژیک، فرهنگ سازمانی هدفمند، سازمان و مدیریت ساختار سازمانی و قابلیتهای پویا، بهترتیب بیشترین ضریب اهمیت را داشتند.نتیجهگیری: نوسازی استراتژیک با توجه به ماهیت کارآفرینانه خود، بر سیاستهای رشد پایدار اقتصادی تأثیر میگذارد و افزایش مسئولیتپذیری شرکتها را به همراه میآورد. از سوی دیگر، دیدگاه اکوسیستمی در این پژوهش نشان داد که میان بازیگران اکوسیستم نوسازی استراتژیک، روابط بههمپیوستهای وجود دارد و شرکت باید در تمام اقدامهای خود، این بازیگران را بهصورت یکپارچه و در کنار هم مدنظر قرار دهد تا به پایداری شرکتی دست یابد.