تعیین معماری سیستم ریشة نهالهای راش از منظر زیستمهندسی خاک
نویسندگان
1 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
2 گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22059/jfwp.2025.405812.1378چکیده
معماری سیستم ریشه نقش مهمی در پایداری گیاه، جذب آب و عناصر غذایی و تثبیت خاک دارد. روشهای مختلفی برای طبقه بندی معماری ریشه وجود دارد که پژوهش حاضر معماری را از منظر کاربرد در زیست مهندسی بررسی میکند. بدینمنظور 69 نهال گونة راش (Fagus orientalis) از دامنه های با شیب 10 و 60 درصد با روش شاولومیکس از خاک استخراج و به آزمایشگاه منتقل شدند. چهار ویژگی سیستم ریشه شامل درصد پراکنش تعداد ریشه ها در افق های متوالی، حداکثر عمق ریشه دوانی، میزان گسترة ریشه های جانبی و تیپ اصلی پراکنش ریشه بررسی و رتبه بندی شدند. همچنین آزمایش های مقاومت مکانیکی روی نمونه ریشه ها انجام گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نسبت عمق نفوذ ریشه به طول ساقه در شیبهای 10 و 60 درصد بهترتیب 32/23و 28/94درصد و همبستگی آنها نیز مثبت و معنی دار بود. همچنین نسبت قطر سیستم ریشه به قطر تاج نهال در شیب های 10 و 60 درصد به ترتیب 43/80و 63/38 درصد بود. نتایج آنالیز کوواریانس نشان داد که شیب دامنه تأثیر معنی داری بر عمق نفوذ ریشه نداشته ولی تأثیر بر قطر سیستم ریشه معنی دار بود. بیشترین فراوانی الگوی معماری ریشه در هر دو شیب، تیپ های عمودی یا افقی (VH) و پس از آن تیپ عمودی (V) بود که الگوهای مناسبی برای پایدارسازی شیب می باشند. مقادیر میانگین مقاومت مکانیکی ریشه های نهال ها در دامنة گزارش شده برای درختان بالغ راش شرقی می باشند و نتایج نشان داد که شیب دامنه تأثیر معنیدار بر مقاومت مکانیکی ریشه ها ندارد. آگاهی از تیپ معماری سیستم ریشه می تواند در انتخاب و طراحی سیستم های زیست مهندسی کمک شایانی نماید و شایستگی هر گونه برای کاربرد مورد نظر را مشخص کند.