ترکیب شاخصهای EVI و SPI برای پهنهبندی مناطق حساس به خشکسالی (مطالعة موردی: استان کردستان)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد GIS و سنجش از دور، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، واحد تهران شمال، تهران، ایران
2 استاد گروه GIS، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
10.52547/gisj.13.2.1چکیده
ارزیابی خشکسالی، ازنظر زمانی و مکانی، برای برنامهریزیهای کاهش خسارات در استان کردستان اهمیت بسیاری دارد. در این تحقیق، از شاخص بارش استانداردشده و همچنین، شاخص پوشش گیاهی بارزشدة استخراجی از تصاویر ماهوارهای، بهمنزلة پارامتر تعیینکنندة خشکسالی، استفاده شده است. بهاینمنظور، دادههای آماری ایستگاههای هواشناسی شامل حداکثر دمای ماهیانه، مجموع بارش سالیانه و نیز تصاویر سنجندة مادیس بهکار رفته است. با مقایسة پارامترهای هواشناسی شامل میانگین دمای سالیانه، میزان بارش سالیانه و همچنین مقایسة نقشههای شاخص بارش استاندارد و شاخص پوشش گیاهی بارزشده، وضعیت خشکسالی منطقه در دورة زمانی هفدهسالهای بررسی شده است. نتایج بررسی دو شاخص بارش استانداردشده و پوشش گیاهی بارزشده نشان میدهد که خشکسالی ناشی از تغییرات بارشی دارای راستای غرب به شرق است و پدیدة خشکسالی در مناطق شرقی شدت بیشتری دارد. در این راستا، مناطق جنوبی حساسیت بالاتری نشان دادهاند که در مجموع، مناطق جنوبی، بهویژه جنوبشرق استان، بیشترین آسیبپذیری را در پدیدة خشکسالی داشتهاند. مناطق دارای حساسیت بسیار بالای خشکسالی حدود 10% مساحت اراضی استان را پوشش میدهد و این درحالی است که 91% از مساحت مناطق با حساسیت بسیار زیاد خشکسالی در کاربری کشت گندم دیم قرار دارد.
