«بررسی چگونگی رویکرد به شهر در شعر نوجوان ایران»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه شیراز
2 استاد بخش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jcls.2019.30215.1621چکیده
در این پژوهش کوشش شده، تا با رهیافتی آماری و توصیفی-تحلیلی، چگونگی رویکرد به «شهر» در شعر نوجوان، بررسی شود. برای این منظور 15 تن از شاعران کودک و نوجوان گزینش شدند، سپس از میان آن دسته از مجموعههایی که برای گروههای سنی «ج تا ه» سروده شده بودند، یک تا پنج مجموعهی شعری برگزیده، انتخاب شد، تا با درنظرگرفتن سیر تاریخی اشعار، تناسب این مضمون برای نوجوانان و تحول آن تا سال1390 بررسی شود. نتایج نشان داد که شهرستیزی و طبیعتستایی، نارضایتی از مهاجرت به شهر، فقر شهری و بمباران شهرها در جنگ تحمیلی، رایجترین مضامین در پیوند با رویکرد به شهر در شعر نوجوان هستند که اغلب، شایستگیهای لازم برای پذیرفتهشدن از سوی مخاطب را ندارند؛ همچنین، در رویکرد به عناصر زندگی شهری معاصر، مانند نام شهرها و فناوریهای جدید، فقط در شعر معدودی از شاعران تحول و نواندیشی صورت گرفته و در سایر آثار، در سطوح زبانی باقی مانده است.