کاربرد GIS در پیشبینی ظرفیت شبکة ریلی ازطریق رگرسیون خطی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکدة منابع طبیعی و محیطزیست، گروه سنجش از دور و GIS، تهران، ایران
2 استاد دانشکدة نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
3 دانشیار دانشکدة مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشکدة منابع طبیعی و محیطزیست، گروه سنجش از دور و GIS، تهران، ایران
doi
10.52547/gisj.13.2.93چکیده
سیستم حملونقل ریلی از تعامل مجموعهای از تجهیزات و عملیات تشکیل شده است که توانایی و ظرفیت یک سیستم ریلی در حملونقل بار و مسافر را تعیین میکند. بدینمنظور، محاسبة ظرفیت و پیشبینی نحوة تغییرات آن مهم است و شناخت آن کمک شایانی به ارتقای سطح بهرهبرداری شبکة ریلی میکند. روشهای گوناگونی برای محاسبة ظرفیت وجود دارد که با توجه به نوع شبکه و شیوة استفاده از این روشها، میتوان از آنها بهره گرفت. برای محاسبة ظرفیت، از توانمندیهای سیستمهای اطلاعات مکانی استفاده میشود و با کمک یک سیستم اطلاعات مکانی تحت وب، وضعیت ظرفیتی عملیاتی شبکة ریلی بهصورتی نوین و با کارآیی بیشتر از روشهای متداول تعیین میشود. برای این کار، از محیطی GISمبنا استفاده شده که به پایگاه دادههای گوناگون شرکت راهآهن جمهوری اسلامی ایران، ازجمله پایگاه سیر و حرکت، متصل شده است و ضمن مشاهدة وضعیت فعلی ظرفیتی شبکه، ازطریق رگرسیون خطی چندمتغیره، ظرفیت شبکة ریلی را در آینده تعیین میکند. تحقیق حاضر با استفاده از رگرسیون خطی، ظرفیت راهآهن را طی مطالعهای موردی در ایران، برای سه مسیر انتخابشده پیشبینی میکند و بلاکهای مهم را برای بررسی تأثیر پارامترهای مکانی در تعیین ظرفیت شبکة راهآهن، مشخص میکند. با استفاده از دادههای سال 96 (استخراجشده از وب سرویس مکانی راهآهن)، پیشبینی ظرفیت در سال 97 در محیط GIS انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از ظرفیت مسیرهای انتخابی برای مسیر قطارهای باری 82%، مسیرهای مسافری 56% رفت و 62% بازگشت و برای مسیرهای ترکیبی نیز 79% بود. همچنین، دقت پیشبینی مدل برای قطارهای باری 35% بهتر از قطارهای مسافری است که این بهدلیل تفاوت در تغییر سرعت و حداکثر سرعت مجاز درمورد این دو نوع قطار است. دقت مدلسازی با نوع قطعه ارتباط مستقیم دارد؛ بنابراین، در مسیر مسافری، ظرفیت مدلسازی قطارهای مسافری تقریباً 45% دقیقتر بوده است. به همین ترتیب، در مسیر باری، دقت تخمین ظرفیت این قطارها بیشتر از قطارهای مسافری و تقریباً 45% بوده است.