شناسایی ابعاد مدل تابآوری فردی بنیانگذاران استارتاپهای ایرانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه کارآفرینی کسبوکار جدید، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jibm.2022.342100.4361چکیده
هدف: با توجه به درصد بالای شکست استارتاپها و فضای زیستبوم استارتاپی ایران و بحرانهای اقتصادی ـ سیاسی در سالهای اخیر، عمده کارآفرینانی که بهتازگی وارد دنیای استارتاپی میشوند با پدیده شکست کارآفرینی مواجه میشوند. بنابراین، لزوم بررسی ابعاد تابآوری کارآفرینان و شناخت ماهیت آنها در جامعه کارآفرینی ایرانی ضروری است. بر این اساس، هدف از اجرای این پژوهش، شناسایی عوامل و ابعاد مدل تابآوری فردی بنیانگذاران استارتاپها بوده است. روش: این پژوهش با جهتگیری توصیفی ـ اکتشافی و رویکرد استقرایی با استراتژی پدیدارشناسی اجرا شده است. با انجام مصاحبههای عمیق روایی با 13 نفر از بنیانگذاران استارتاپهای ایرانی و استفاده از تکنیک تحلیل مقوله در تجزیهوتحلیل دادهها، 5 مقوله اصلی، 16 مقوله فرعی و 454 کد اولیه (مفهوم) شناسایی شد. یافتهها: شکلگیری تابآوری کارآفرینان ایرانی را میتوان در پنج بعد دستهبندی کرد: ویژگی کارآفرین، حمایت و کمک بیرونی، ابعاد شکست، روند ایجاد تابآوری پس از شکست و نتایج رشد فردی. نتیجهگیری: مدلی از اجزای روند شکلگیری تابآوری، از ابعاد یک شکست تا مسیر بروز رفتار تابآورانه و در نهایت رشدهای ناشی از تابآوری، ارائه شد. بهعلاوه، بخشهایی از یافتههای جدید این پژوهش، همانند اثرهای دوگانه برخی عوامل، از جمله اعتمادبهنفس، علاقه به کسبوکار و نقش همسر تحلیل شد. در نهایت پیشنهادهای کاربردی برآمده از نتایج پژوهش، برای کارآفرینان، سرمایهگذاران و سایر فعالان زیستبوم استارتاپی کشور، از جمله توسعه توانمندیهای روانشناختی، مهارتهای مورد نیاز و شبکه ارتباطی کاری/ غیرکاری کارآفرین، تغییر رویکردهای ذهنی، رفتاری و فرهنگی توسعهپذیر و حمایتها و زیرساختهای لازم مطرح شد.
