ارتباط بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و سبک‌های تدریس مرجح دانشجو معلمان با نقش میانجی سبک‌های یادگیری آن‌ها

نویسندگان

1 دکتری برنامه‌ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه بیرحند، ایران

2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران.

3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه بیرحند، ایران.

doi
10.22054/nms.2022.65775.1344
چکیده

هدف از انجام این پژوهش، بررسی ارتباط بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و سبک‌های تدریس مرجح دانشجو معلمان با نقش میانجی سبک‌های یادگیری آن‌ها بود. پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری کلیه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید باهنر بیرجند بودند که در سال تحصیلی 1400- 1399 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 156 دانشجو معلم با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان اندازه نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل، پرسشنامه سبک‌های یادگیری، پرسشنامه سبک تدریس ترجیحی و پرسشنامه استفاده از شبکه های اجتماعی بود. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و روایی آن‌ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و همبستگی بین مؤلفه ها تأیید شد. یافته‌ها نشان داد که اثر مستقیم استفاده از شبکه‌های اجتماعی بر سبک‌های تدریس و همچنین اثر مستقیم سبک‌های یادگیری بر سبک‌های تدریس معنی دار بود؛ اما اثر مستقیم استفاده از شبکه‌های اجتماعی بر سبک‌های یادگیری معنی دار نبود. علاوه بر این اثر غیرمستقیم استفاده از شبکه‌های اجتماعی بر سبک‌های تدریس به‌واسطه‌ی سبک‌های یادگیری معنی‌دار نبود. بنابراین نمی‌توان به‌واسطه سبک‌های یادگیری دانشجو معلمان، سبک‌های تدریس مرجح آن‌ها را از طریق استفاده از شبکه‌های اجتماعی پیش‌بینی کرد.