فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

دین در جهانِ باستان بر سه اصل استوار بوده است: جادو و ارتباط آن با دین و علم؛ توتمیسم و جنبه‌ی اجتماعی کیش نخستین؛ آیین‌های باروری و گیاهی. جادو نیرویی است که از نفوذ کلماتی به‌وجود می‌آید که با صدای بلند یا به‌صورت آواز خوانده می‌شود و انسان می‌تواند همان‌طور که روی موجودات روحانی عمل می‌کند، به‌وسیله‌ی واژگان و حرکات مخصوص در طبیعت تأثیر نماید و این نفوذ اساسی را برقرار سازد که آن را جادو می‌نامند. در مواقعی جادو دستورات منفی، یعنی ممنوعیت‌ها را دربردارد؛ جادوی منفی تابو است و هر چیزی که به دلیل و علتی ترس و اضطراب به دل می‌افکند را تابو گویند. نام‌ها در بسیاری از جوامع تابو هستند، حمله به نام فرد قابل مقایسه یا حتی بدتر از حمله‌ به بدنِ فرد است. تابوی نام برپایه‌ی ترس است. همان‌طور که می‌توان جادوی بدخواهانه‌ای را با شخص، اعضای بدن یا سایه‌ی او انجام داد، اگر نام واقعی یک فرد را در اختیار داشته باشند، آن را با نام وی هم می‌توانند انجام دهند، تابوی نام هم بسیار گستردگی فرهنگی و جغرافیایی داشته و هم‌این‌که، همچنان پابرجا مانده است. حتی اگر به‌طور کامل مانند گذشته نباشد ولی ردپای آن هنوز در دنیای مدرن به‌چشم می‌خورد. ملاحظاتی که همچنان درمیان جوامع امروزی، درمورد نام وجود دارد آیا بازمانده‌ی همان تابوی نام و ممنوعیت‌هایی که درمورد نام‌ها وجود داشته نیست؟