واکاوی تأثیر نظریه انتظار در کارکرد جریان های سیاسی در جامعه مطلوب اسلامی

نویسندگان

1 دکترای گرایش انقلاب اسلامی و مدرس گروه معارف اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .

2 استادیار گروه انقلاب اسلامی دانشگاه معارف اسلامی.

doi
10.22084/rjir.2020.22753.3195
چکیده

هدف: رفتـار جـریان­ های سیاسی به‌عنوان عامل هنجارسـازی و بی ­هنجـاری در جامعـه، همـواره مورد دغدغه اندیشمندان بوده است. محققان برای ایجاد کنشی مطلوب در جریان ­های سیاسی به نظرات مختلفی معتقد گشتـه ­اند؛ اما تشتت در نظریات، دلیلی بر ناکارآمدی آنها در همسـان ­سازی رفتـار جـریان‌های سیاسـی با نظام اجتماعی می‌باشد. مسلماً برآیند فکری جریان‌های سیاسی در رفتار آن ها متبلور می‌گردد. بدین سبب ساخت فکری جریان ­های سیاسی بر مناسبات همسو با جامعه سیاسی جهت بروز رفتار سیاسی مطلوب از اهمیت بالایی برخوردار است. اندیشه انتظار به‌عنوان راهبردی در مطلوب ­سازی کنش جریان‌های سیاسی، ظرفیت سازمان‌دهی فکری جریان‌های سیاسی را برای ایجاد یک جامعه مطلوب اسلامی دارد؛ بنابراین هدف تحقیق پیش‌رو، واکاوی تأثیر نظریه انتظار در کارکرد جریان‌های سیاسی برای ایجاد یک جامعه مطلوب اسلامی است. روش ­شناسی پژوهش: این مقاله با بهره­مندی از روش کتابخانه ­ای و نگرشی توصیفی­ - ­تحلیلی به تأثیر نظریه انتظار در کارکرد جریان‌های سیاسی در ایجاد جامعه مطلوب اسلامی می‌پردازد. یافته‌ها: این پژوهش، با ابتنای بر چارچوب نظری برگرفته از نگرش سه لایه­ای حضرت امام به انسان (بینش، گرایش، کنش) به این مسئله دست یافت که فرهنگ انتظار می‌تواند در ابعاد بینشی (مبانی فکری)، گرایشی و ارزشی (اخلاق)، و کنشی (رفتار) جریان‌های سیاسی را ساماندهی نماید. نتیجه­ گیری: مقوله انتظار در بعد نرم‌افزاری (بینش و گرایش) به ارائه انسجام فکری، تعهد به مؤلفه‌های اخلاقی در عمل سیاسی، انگیزه‌های سیاسی مطلوب، امید اجتماعی و ایجاد روحیه صبر و استقامت و در بُعد سخت‌افزاری (کنش) به کنترل اجتماعی، جامعه‌پذیری سیاسی، تعامل با نظام سیاسی، همبستگی اجتماعی، مشارکت سیاسی مطلوب و ثبات سیاسی در نظام اجتماعی می‌پردازد.