بررسی آزمایشگاهی جریان در آبراهه مرکب منشوری با سیلابدشتهای مایل
نویسندگان
1 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.30482/jhyd.2023.395419.1644چکیده
مطالعه تجربی میدان جریان در آبراهههای مرکب میتواند در پیش بینی رفتار رودخانهها در زمان سیلاب، به مهندسین هیدرولیک کمک نماید. در این پژوهش تلاش شده است با استفاده از دادههای آزمایشگاهی میدان جریان شامل نمودارهای منحنیهای همسرعت، پراکنش عرضی سرعت میانگین در عمق، پراکنش عرضی تنش برشی مرزی و تنش برشی ظاهری در فصل مشترک بین آبراهه اصلی و سیلابدشتها در یک آبراهه مرکب منشوری با سیلابدشتهای به عرض 400 میلیمتر و شیب جانبی 075/0 (زاویه 29/4 درجه) مورد مطالعه قرار گیرد. برای این منظور پس از برقرای جریان یکنواخت برای پنج عمق نسبی مختلف 235/0، 270/0، 316/0، 363/0 و 393/0 (متناظر با دبیهای 27، 30، 35، 40 و 45 لیتر بر ثانیه) سرعتهای نقطهای با استفاده از سرعت سنج صوتی داپلر (ADV) اندازهگیری شده است. تنش برشی مرزی نیز با استفاده از لوله پرستون اندازهگیری شده است. در برخی مراحل نتایج حاصل از این پژوهش با دادههای موجود در آبراهههای مرکب منشوری با سیلابدشتهای به عرض 400 میلیمتر ولی بدون شیب عرضی مقایسه شده است. بررسیها نشان میدهد که در آبراهه مرکب منشوری نیز حداکثر اندرکنش بین جریان در آبراهه اصلی و سیلابدشتها در محوده عمق نسبی تقریباً 3/0 اتفاق میافتد.