مدل همآفرینی ارزش در طراحی داخلی ساختمان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jibm.2020.301531.3827چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین کاستیهای موجود در زمینه همآفرینی ارزش در صنعت طراحی داخلی ساختمان است. با وجود پژوهشهای بسیار درباره این موضوع، هنوز بخشهایی از آن مغفول مانده و به آنها توجه چندانی نشده است. فرایند همآفرینی ارزش بهتنهایی روی نمیدهد، از این رو چارچوبی لازم است که تمام جنبهها را در نظر بگیرد و ماهیت وجودی آن را مشخص کند.روش: برای بررسی ادبیات موضوع و مشخصشدن کاستیها، از روش فراترکیب و برای ارائه مدل همآفرینی ارزش در صنعت طراحی داخلی ساختمان، از تئوری دادهبنیاد استفاده شد. دادههای پژوهش نیز از طریق مصاحبه با 20 نفر از پیمانکاران و مشتریان بهدست آمده است. پایایی بر اساس روش درصد توافق بین دو گدگذار محاسبه شد.یافتهها: در این پژوهش، ریسکها و چالشها بهعنوان عوامل زمینهای و پیامدهای منفی همآفرینی ارزش در بخش پیامدها، بهدست آمد. در تحقیقات مشابه انجام شده در این حوزه، به این یافتهها اشاره چندانی نشده است. اندازه پروژه و ویژگیهای طرفین و صنعت، از عوامل خاصی است که در این پژوهش بهعنوان عوامل محیطی و مداخلهگر اهمیت بسیاری دارند. افزایش اعتماد طی همکاری، از عوامل مهم همآفرینی ارزش است و با اعتماد قبل از شروع همآفرینی تفاوت دارد. راهبردهای مشترک نیز بهعنوان یکی از عوامل تأثیرگذار در همآفرینی شناسایی شد.نتیجهگیری: صنعت طراحی داخلی ساختمان که اساس آن بر مبنای تعامل نزدیک طرفین استوار است با صنایع خدمات عمومی و تولیدی از لحاظ همآفرینی تفاوت دارد. از آنجایی که همآفرینی ارزش مشارکت فعال طرفین را میطلبد، جا دارد بر افزایش راهبردهای مشترک برای جلب بیشتر همکاری دوجانبه و نقاط مشترک بین کنشگران مطالعات بیشتری صورت گیرد.
