بررسی امکان استفاده از پین کامپوزیتی الیاف شیشه (GFRP) در ساخت قاب فارسی مبلمان تحت بار کشش قطری

نویسندگان

1 گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

2 گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

3 گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

4 گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

5 گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایران.

doi
10.22059/jfwp.2025.383017.1315
چکیده

در این مطالعه امکان استفاده از پین کامپوزیتی الیاف شیشه برای بهبود مقاومت اتصال قاب مبلمان تحت بار کششی قطری، مورد بررسی قرار گرفت. بدین‌منظور علاوه بر قطرهای مختلف (6، 8 و 10 میلی‌متر) پین‌های GFRP و راش، عوامل متغیر دیگری نظیر تعداد پین مورد استفاده (یک و دو)، نوع چسب (PVAc و چسب اپوکسی) و جنس اعضای اتصال شامل تخته خرده چوب و MDF مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با تغییر جنس پین از چوب راش به پین کامپوزیتی الیاف شیشه، ظرفیت لنگر خمشی تحت بار کشش قطری به‌میزان 50 درصد برای تخته خرده چوب و 71 درصد برای MDF افزایش یافت. همچنین ظرفیت لنگر خمشی اتصال گوشه‌ای قاب مبلمان زیر بار کششی با افزایش قطر پین، افزایش یافت به‌طوری که با افزایش قطر از 6 به 8 و از 8 به 10 میلی‌متر، به‌ترتیب 38 و 19 درصد برای تخته خرده چوب و 19 و 8 درصد برای MDF افزایش یافت. نوع چسب استفاده شده نیز در میزان مقاومت اتصالات تأثیر گذار بود به‌طوری که با تغییر نوع چسب از پلی‌وینل استات به اپوکسی، ظرفیت لنگر خمشی به‌ترتیب 14 و 47 درصد برای اتصالات ساخته شده با MDF و تخته خرده افزایش یافت. ظرفیت لنگر خمشی اتصال گوشه‌ای قاب مبلمان با تغییر تعداد پین نیز تغییر کرد، به‌طوری که با افزایش تعداد پین از یک به دو، ظرفیت لنگر خمشی اتصالات ساخته شده با تخته خرده چوب و MDF به‌ترتیب 44 و 9 درصد افزایش یافت.