مقایسه استحکام پیوند ریزبرشی کامپوزیت رزین سیلوران با کامپوزیت متاکریلاتی معمول به عاج دندانهای شیری
نویسندگان
1 استادیار دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 استادیار دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران
doi
10.22038/jmds.2017.9890چکیده
مقدمه: یکی از معیارهای مهم در انتخاب ماده ترمیمی، استحکام پیوند بین مادهی ترمیمی و دندان است که در انجام ترمیم منطبق با ساختار دندان و کاهش ریزنشت دارای اهمیت است. با توجه به اقبال جدید به کامپوزیت رزینهای با انقباض کم،هدف مطالعهی حاضر، مقایسهی استحکام پیوند ریزبرشی کامپوزیت رزین سیلوران (P90) با کامپوزیت متاکریلاتی معمول (Z250)به عاج دندانهای شیری بود. مواد و روشها : در این مطالعهی آزمایشگاهی،24 دندان کانین شیری سالم انتخاب شدند. از هر دندان دو دیسک عاجی به ضخامت دو میلیمتر تهیه گردید. نمونهها به چهار گروه 12تایی تقسیم شدند. در هر گروه، سیلندر کامپوزیتی به قطر7/0 میلیمتر به شرح زیر به سطح عاج پیوند گردید. گروه اول: سیستم باند P90 + کامپوزیتP90، گروه دوم: اچینگ + سیستم باند P90 + کامپوزیتP90 ، گروه سوم: + Single bond+کامپوزیتZ250 ، گروه چهارم: اچینگ +Single bond+ کامپوزیت Z250 . سپس نمونهها تحت نیروی برشی قرار گرفتند تا در نهایت دچار شکست شوند. دادهها با آزمون های آماری توسط Tamhane’s T2 آنالیز شدند و05/0p< معنیدار تلقی گردید. یافتهها: میانگین استحکام پیوند ریزبرشی در چهار گروه مورد مطالعه، با هم تفاوت معنیدار داشتند (05/0p<). به این ترتیب که بیشترین میزان استحکام پیوند مربوط به گروه دوم وکمترین آن مربوط به گروه سوم بود. نتیجهگیری: کامپوزیت P90نسبت به کامپوزیت Z250، استحکام پیوند ریزبرشی بیشتری به عاج دندانهای شیری داشته و کاربرد اچ قبل از کاربرد پرایمر در سیستم باندینگ سیلوران، قدرت پیوند این کامپوزیت رزین را به عاج دندانهای شیری افزایش داد.