توانایی بیوکنترل سویههای Pseudomonas fluorescens مولد 2و4-دی استیل فلوروگلوسینول و سیانیدهیدروژن علیه پژمردگی فوزاریومی گوجهفرنگی
نویسندگان
1 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
2 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
3 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر
doi
10.22059/jbioc.2016.61201چکیده
سودوموناسهای فلورسنت مولد 2و4-دیاستیل فلوروگلوسینول(DAPG) در بیوکنترل بسیاری بیماریهای قارچی گیاهان نقش دارند. پژمردگی فوزاریومی گوجهفرنگی یکی از مهمترین بیماریهای این گیاه است که خسارت زیادی را به محصول وارد میآورد. در این پژوهش 35 سویه Pseudomonas fluorescens از نظر وجود ژنهای phlD و hcnAB بررسی شده و مشخص گردید نه سویه واجد ژنهای بیوکنترل بودند. توانایی آنتاگونیستی سویههای واجد دو ژن همراه با سویه CHA0، علیه بیمارگر در شرایط آزمایشگاهی بررسی گردید و پنج سویه شامل PGU، PGU1، PGU2، PGU4 و سویه CHA0 انتخاب شدند. سویهها از نظر تولید انواع متابولیتهای ضدمیکروبی یا محرک رشدی گیاهی آزمایش شدند و در مرحله بعد توانایی آنها در بیوکنترل بیماری و افزایش رشد گیاه گوجهفرنگی در شرایط گلخانه مطالعه شد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که سویهها قادر به تولید آنتیبیوتیکهای DAPG، پایولوتورین و مونواستیل فلوروگلوسینول، سیانیدهیدروژن، اندول استیکاسید، پروتئاز و سیدروفور پایووردین و نیز انحلال فسفات معدنی بودند. این سویهها در شرایط گلخانه نیز بهطور معنیداری قادر به کنترل بیماری و تحریک رشد گیاه گوجهفرنگی بودند و سویه PGU بهتر از سایرین عمل نمود. این مطالعه پیشنهاد میکند که احتمالاً تولید متابولیتهای ضدمیکروبی و/ یا متابولیتهای محرک رشد گیاه در کنترل بیماری و افزایش شاخصهای رشدی گوجهفرنگی در شرایط گلخانه مؤثر هستند.