نقش میانجی درگیری شغلی معلمان در رابطة توانمندیهای شخصیتی با فرسودگی شغلی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی درگیری شغلی معلمان در رابطة توانمندیهای شخصیتی با فرسودگی شغلی بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوة گردآوری دادهها توصیفی- همبستگی بود. شرکتکنندگان 320 نفر از معلمان دورة دوم متوسطة شهر سمنان بودند که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند و پرسشنامة توانمندیها و ارزشهای فعال در عمل پیترسون و سلیگمن (2004)، پرسشنامة فرسودگی شغلی مسلش(1986) و پرسشنامة درگیری شغلی شافلی و باکر (2003) را تکمیل کردند. مدل مفروض با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرمافزار لیزرل آزمون شد. یافتهها نشان داد دادهها با مدل از برازش مناسبی برخوردار بود. اثر ساختاری مستقیم توانمندیهای شخصیتی بر فرسودگی شغلی معنادار نبود. توانمندیهای شخصیتی با میانجیگری درگیری شغلی بر فرسودگی شغلی معلمان اثر ساختاری غیر مستقیم و معناداری داشت. توجه به درگیری شغلی معلمان به عنوان یک عامل تسهیلکنندة فرسودگی شغلی در سازمانهای آموزشی مهم است. تأکید بر شناسایی و تقویت توانمندیهای شخصیتی میتواند برنامهریزان و سیاستگذاران عرصة تعلیم و تربیت را در تدوین برنامة رشد و تعالی معلمان یاری رساند.