تأثیر افزایش غلظت گاز دیاکسید کربن بر ذخیرة کل آب ایران با استفاده از سنجش از دور
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه اشتوتگارت، آلمان
2 گروه محیطزیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
3 گروه محیطزیست، دانشکدة منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، مازندران، ایران
doi
10.52547/gisj.12.1.101چکیده
در سالهای اخیر، پدیدة تغییر اقلیم و خشکسالی به معضلی جهانی در مناطق خشک و نیمهخشک جهان تبـدیل شـده اسـت. در تحقیق حاضر، تغییرات ماهیانة دیاکسید کربن جو و ذخیرة کل آب، در بازة زمانی 2015-2003 در ایران، بررسی شده است. از دادههای ترکیبشده با الگوریتم Obsm4MIPs ماهوارة GOSAT و سنجندة SCIAMACHY، برای بهدستآوردن روند تغییرات غلظت گاز دیاکسید کربن، و دادههای ماهوارة GRACE، برای تغییرات ذخیرة کل آب در بازة زمانی 2003 تا 2015، استفاده شده است. نتایج همبستگی کانونی رابطهای قدرتمند را، بین غلظت دیاکسید کربن با تغییرات ذخیرة کل آب، نشان میدهد. بهمنظور مدلسازی رابطة بین تغییرات ذخیرة کل آب با دیاکسید کربن، میزان تخلیه و مصرف آبهای زیرزمینی از مدل رگرسیون گامبهگام استفاده شد. نتایج حاصل از مدل رگرسیون بین تغییرات اشارهشده نشاندهندة این است که دیاکسید کربن، با 91/0R2=، بیشترین رابطه را با تغییرات ذخیرة کل آب در مدل دارد. شایان ذکر است که شناسایی این روابط، در مقیاس کلان، ملموس است و در مقیاس محلی شیوههای مدیریتی در تغییرات منابع آب، بهویژه آبهای زیرزمینی، تأثیر بیشتری دارد.