بررسی تغییرپذیری یاخته‌های خونی و فعالیت فنل‌اکسیداز لارو پروانۀ موم‌خوار بزرگ تیمارشده با دو گونة نماتود Heterorhabditis bacteriophora و Steinernema feltiae

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد حشره‌شناسی، گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه گیلان

4 استادیار، گروه گیاه‌پزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22059/jbioc.2016.58600
چکیده

ایمنی در حشرات شامل بخش­های مختلف دفاع رفتاری، فیزیکی و ایمنی ذاتی آنهاست. در این بررسی، مؤلفه‌های کلیدی دخیل در سازوکارهای ایمنی ذاتی لارو پروانۀ موم‌خوار بزرگ Galleria mellonella به­عنوان حشرۀ مدل، (شامل تغییر در شمار و انواع یاخته­های خونی یا هموسیت­ها و نیز تغییرپذیری فعالیت آنزیم فنل‌اکسیداز) در برابر دو گونه­ جدایۀ بومی نماتود بیمارگر حشرات، Heterorhabditis bacteriophora و Steinernema feltiae بررسی شد. شمار کل یاخته­های خونی لارو میزبان­ بی‌درنگ پس از تزریق گونۀ H. bacteriophora افزایش یافت. در بین تیپ­های مختلف یاخته‌ای، پلاسماتوسیت‌ها و گرانولوسیت­ها فراوانی بیشتری داشتند. در لاروهای تیمارشده با گونۀ S. feltiae این واکنش متفاوت بود. نماتود اخیر تأثیری در نوسان سریع جمعیت یاخته­های خونی­ در زمان‌های اولیه (پانزده دقیقه تا چهار ساعت) پس از تزریق نداشت. اما با گذشت زمان، در هشت و دوازده ساعت پس از تزریق، جمعیت یاخته­های خونی­ در همولنف لاروهای تیمارشده با هر دو گونه نماتود کاهش یافت. در بخش دفاع هیومرال نیز مشخص شد که گونۀ H. bacteriophora باعث تحریک و افزایش فعالیت آنزیم فنل‌اکسیداز در پانزده دقیقه تا هشت ساعت پس از ورود به حفرۀ عمومی می­شود درحالی­که، تغییر سطح کمی این آنزیم در زمان تقابل میزبان با گونۀ S. feltiae به مراتب کمتر بود.