بهینه‌سازی محیط کشتBG11 به‌منظور افزایش تأثیر ضدقارچی سیانوباکتری Cyanobacterium sp. PGU1 علیه برخی بیمارگرهای قارچی گیاهان

نویسندگان

1 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج‌فارس، بوشهر

2 استادیار، مرکز آموزش عالی جهاد کشاورزی میرزاکوچک خان (گیلان)

3 استادیار، گروه اصلاح نباتات، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج‌فارس، بوشهر

4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی دریا، دانشکدۀ علوم و فنون دریایی، دانشگاه خلیج‌فارس (بوشهر)

doi
10.22059/jbioc.2016.58604
چکیده

سیانوباکتری­ها به­علت تولید انواع متابولیت­های ثانویه و ترکیبات ضد­میکروبی موردتوجه بسیاری از محققان قرارگرفته‌اند. این تحقیق به‌منظور بهینه­سازی محیط کشت BG11 با هدف افزایش تأثیر ضد­قارچی سیانوباکتری Cyanobacteriumsp.PGU1 علیه دو قارچ بیماریزای گیاهی Fusarium oxysporum f. sp. lycopersici و Rhizoctonia solani AG2-2-IIIB انجام شد. سیانوباکتری جداسازی‌شده از آب خلیج‌فارس با دو روش ریخت‌شناختی (مورفولوژیک) و تعیین توالی 16S rRNA با عنوان Cyanobacterium sp. PGU1 شناسایی شد. بهینه­سازی محیط کشتBG11، با تغییر میزان منابع نیتروژن و فسفات موجود در محیط کشت، هرکدام در سه سطح، شامل 75/0، 5/1 و 3 گرم در لیتر برای NaNO3 و میزان 02/0، 04/0 و 08/0 گرم در لیتر برای  K2HPO4انجام شد و تأثیر این مقادیر بر فعالیت ضد قارچی سیانوباکتری بررسی شد. تأثیر ضد­قارچی عصارۀ متانولی به‌دست‌آمده از کشت خالص سیانوباکتری، پیش و پس از بهینه‌سازی به روش اختلاط عصاره در محیط کشت بررسی شد. پس از بهینه­سازی محیط کشت، درصد جلوگیری از رشد F. oxysporum f. sp. lycopersici از 33/79 به 43/87 درصد و برای AG2-2-IIIB  R. solani از 47/82 به 62/90 درصد افزایش یافت.